Fondo Flamenco — Intento songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Intento" van Fondo Flamenco.
Songteksten
No puedo explicar qué pasó
Solo puedo decirte que no funciono
No fue tuya la culpa
Fue de los dos
Por ser tan caprichosos
Nos agarramos tan fuerte
Que nos cansamos tan rápidamente
Llegamos a un punto lejano y oscuro
Y allí nos perdimos
Y todavía, sigo buscando la salida de este laberinto
Que alguien me de un mapa, por que me he perdido
Y ya no sé cómo se camina, si no voy contigo
Intento volar, pero no llevo alas
Se me quedaron tantas cosas en tu cama
Que siento que hasta el tiempo se me escapa
Me cantan tus palabras en mis madrugadas
Y el viento trae desde tu casa
Esta melodía, que no acaba
Poco a poco, paso a paso
Nos fuimos alejando
Como el agua se hace hielo
Nos congelamos
No fuimos capaces de comportarnos
Como seres humanos
Fuimos salvajes y animales
Y hasta que nos matamos
Y todavía, sigo perdido en el desierto de tu cobardía
Te lo dije, que si no lo intentas, no sabrías
Y si algún día funcionaría
Intento volar, pero no llevo alas
Se me quedaron tantas cosas en tu cama
Que siento que hasta el tiempo se me escapa
Me cantan tus palabras en mis madrugadas
El viento trae desde tu casa
Tu melodía, que no acaba
Intento volar, pero no llevo alas
Se me quedaron tantas cosas en tu cama
Que siento que hasta el tiempo se me escapa
Y quiero volar, pero no llevo alas
Se me quedaron tantas cosas en tu cama
Que siento que hasta el tiempo se me escapa
Me cantan tus palabras en mis madrugadas
Y el viento trae desde tu casa
Esta melodía, que no acaba
Songtekstvertaling
Ik kan niet uitleggen wat er gebeurd is.
Ik kan alleen maar zeggen dat het niet werkte.
Het was jouw schuld niet.
Wij allebei.
Omdat je zo grillig bent.
We houden ons zo vast.
Dat we zo snel moe worden
We hebben een ver en donker punt bereikt.
En daar verdwaalden we.
En toch blijf ik zoeken naar de weg uit dit doolhof.
Geef me een kaart, want ik ben verdwaald.
En ik weet niet meer hoe ik moet lopen, als ik niet met je meega.
Ik probeer te vliegen, maar ik draag geen vleugels.
Ik heb nog zoveel in je bed liggen.
Dat ik voel dat zelfs de tijd Me ontgaat.
Jouw woorden zingen voor mij bij mijn dageraad
En de wind brengt van je huis
Deze melodie, die niet eindigt
Beetje bij beetje, stap voor stap
We liepen weg.
Als water ijs wordt
We bevriezen.
We konden ons niet gedragen.
Als mens
We waren wild en dieren.
En tot we elkaar vermoordden.
En toch ben ik nog steeds verdwaald in de woestijn van je lafheid.
Ik zei je, als je het niet probeerde, zou je het niet weten.
En als het ooit zou werken
Ik probeer te vliegen, maar ik draag geen vleugels.
Ik heb nog zoveel in je bed liggen.
Dat ik voel dat zelfs de tijd Me ontgaat.
Jouw woorden zingen voor mij bij mijn dageraad
De wind brengt van uw huis
Jouw melodie, die nooit eindigt
Ik probeer te vliegen, maar ik draag geen vleugels.
Ik heb nog zoveel in je bed liggen.
Dat ik voel dat zelfs de tijd Me ontgaat.
En Ik wil vliegen, maar ik draag geen vleugels.
Ik heb nog zoveel in je bed liggen.
Dat ik voel dat zelfs de tijd Me ontgaat.
Jouw woorden zingen voor mij bij mijn dageraad
En de wind brengt van je huis
Deze melodie, die niet eindigt