Flёur — Летняя ночь, летящая в пустоте songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Летняя ночь, летящая в пустоте" van Flёur.
Songteksten
Огромный угловатый исполин
Шатается, как будто болен он,
И собирает из морских глубин
Луной туда рассыпанный огонь.
Разорван купол неба, а за ним
Другой - такой же, но ещё черней.
За ним стена из шёпота и дыма,
Под ним страна из бликов огня.
Загадочен сумрак и свят на обрыве над морем в траве и цветах
Два человека лежат, а звёзды плывут в их открытых глазах,
Они слушают, как шепчут волны, туман на траве оставляет следы.
Скоро птицы ночные умолкнут, и солнце взойдёт из воды.
Создали небольшие две волны
Те, чьи тела светились под водой.
Их тёплый тихий смех достиг луны,
Их ноги потревожили прибой.
Их подкосила сладкая истома,
Лежат в траве и без сна и без движений,
А темнота гудит от насекомых,
Как будки всех высоких напряжений.
Загадочен сумрак и свят на обрыве над морем в траве и цветах
Два человека лежат, а звёзды плывут в их открытых глазах,
Они слушают, как шепчут волны, туман на траве оставляет следы.
Скоро птицы ночные умолкнут, и солнце взойдёт из воды.
Простит ли вечность каждую оплошность,
Где счастья по чуть-чуть на всех людей,
И мысленно всегда вернуться можно
На остров наш, летящий в пустоте,
В наш странный мир из шёпотов и бликов,
Дрейфующий в пространстве материк.
И как туда пробраться, как проникнуть,
Никто не знает, кроме нас двоих.
Загадочен сумрак и свят на обрыве над морем в траве и цветах
Два человека лежат, а звёзды плывут в их открытых глазах,
Они слушают, как шепчут волны, туман на траве оставляет следы.
Скоро птицы ночные умолкнут, и солнце взойдёт из воды.
Songtekstvertaling
Een enorme hoekreus.
Hij wankelt alsof hij ziek is.,
En verzamelt uit de diepten van de zee
De maan daar is verstrooid vuur.
De koepel van de hemel is gescheurd, en erachter
De andere is hetzelfde, maar nog zwarter.
Daarachter is een muur van gefluister en rook.,
Hieronder is een land van vuurlicht.
Mysterieus is de schemering en Heilig op de klif boven de zee in het gras en de bloemen
Twee mensen gaan liggen, en de sterren zweven in hun open ogen.,
Ze luisteren naar de golven en de mist laat voetafdrukken achter op het gras.
Binnenkort zullen de nachtvogels stil zijn, en zal de zon uit het water oprijzen.
Creëerde kleine twee golven
Zij wier lichamen gloeiden Onder het water.
Hun warme zachte gelach bereikte de maan.,
Hun voeten verstoorden de branding.
Ze werden overmand door een zoete taal.,
Liggend in het gras en zonder slaap en zonder beweging,
En de duisternis bruist van insecten,
Zoals alle hoogspanningscabines.
Mysterieus is de schemering en Heilig op de klif boven de zee in het gras en de bloemen
Twee mensen gaan liggen, en de sterren zweven in hun open ogen.,
Ze luisteren naar de golven en de mist laat voetafdrukken achter op het gras.
Binnenkort zullen de nachtvogels stil zijn, en zal de zon uit het water oprijzen.
Zal de eeuwigheid elke fout vergeven.,
Waar is geluk voor een klein beetje voor alle mensen,
En mentaal kun je altijd teruggaan.
Naar ons eiland, vliegend in de leegte,
In onze vreemde wereld van gefluister en hoogtepunten,
Een continent dat in de ruimte ronddrijft.
En hoe daar te komen, hoe binnen te komen,
Niemand weet het, behalve wij twee.
Mysterieus is de schemering en Heilig op de klif boven de zee in het gras en de bloemen
Twee mensen gaan liggen, en de sterren zweven in hun open ogen.,
Ze luisteren naar de golven en de mist laat voetafdrukken achter op het gras.
Binnenkort zullen de nachtvogels stil zijn, en zal de zon uit het water oprijzen.