Fjoergyn — Wie Jahr um Jahr songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Wie Jahr um Jahr" van Fjoergyn.
Songteksten
Tausend Farben gleich, keine gleich,
Hast Du in den Wald gehängt
Das Blattgefieder angemalt,
Dem Baum ein neues Kleid geschenkt
Du greifst hinein und reißt am Stamm
Rufst den Wind in deine Hand
Er legt sich in das Astgewebe
Auf dass es breche, sich bewege
Sie werden fallen wie schon Tausende zuvor
Wie der Herbst es vorgesehen,
Wie es Jahr um Jahr geschehen
Die Tage werden kürzer
Und die Dunkelheit kehrt Heim
Die Kälte zieht vom Norden
In die kahle Lichtung ein
Sie windet sich um jeden Hauch
Des Windes und er sehnt sich auch
Nach ihrer Macht, nach ihrem Klang
Der Melodie im Sturmgesang
Sie welken, brechen, stürzen in den Erdenschoß
Wie der Herbst es vorgesehen
Sie schweben, fallen, lassen ihre Wurzeln los
Wie es Jahr um Jahr geschehen
Der Herbst ist kahl, gar nackt doch bunt
Und viel zu müde um zu raufen
Er ruft den Schnee in dieser Stund
Der Winter kommt nach Haus gelaufen
Die Welt hat sich heut' Nacht verkehrt
Sie dreht sich munter unbeschwert
Und doch scheint sie heut' neu zu sein
Frost und Winter kehren Heim
Am Firmament zieht Kälte auf
Die Sterne frier’n am Himmel fest
Sie fallen als Kristall zuhauf
Wenn Frost den Himmel weinen lässt
Wie Jahr um Jahr
Schläft die Erde ein!
Wie Jahr um Jahr
Kehrt der Winter Heim!
Songtekstvertaling
Duizend kleuren gelijk, geen gelijk,
Heb je in het bos gehangen?
Het blad verenkleed geschilderd,
Ik heb een nieuwe jurk aan de boom gegeven.
Je rekt naar binnen en scheurt aan de kofferbak.
Roep de Wind in je Hand
Hij ligt in het vertakte Weefsel.
Dat het kan breken, bewegen
Ze zullen als duizenden vallen.
Als de herfst,
Zoals het jaar na jaar gebeurt
De dagen worden korter.
En de duisternis keert terug naar huis
De kou komt uit het noorden.
In de kale open plek
Het waait rond elke adem
Van de wind, en hij verlangt ook
Volgens hun kracht, volgens hun geluid
De melodie in het stormlied
Ze verwelken, breken, duiken in de boezem van de aarde
Als de herfst
Ze drijven, vallen, laten hun wortels los
Zoals het jaar na jaar gebeurt
De herfst is kaal, naakt maar kleurrijk
En te moe om te vechten.
Hij roept de sneeuw in dit uur
Winter komt home run
De wereld staat vanavond op z ' n kop.
Ze wordt vrolijk zorgeloos.
En toch lijkt het vandaag nieuw te zijn.
Vorst en Winter terugkeer naar huis
Op het Firmament stijgt de kou
De sterren bevriezen in de lucht
Ze vallen als kristallen bol.
Als de vorst de hemel doet huilen
Hoe jaar op jaar
De aarde valt in slaap!
Hoe jaar op jaar
Winter keert terug naar huis!