Fjoergyn — Sturmzeit songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Sturmzeit" van Fjoergyn.
Songteksten
Sonnenlicht durchdringt die letzten Lücken
Einer Wolkenmacht am Turm,
Die voll Mühe alles schmücken,
Für die Ankunft eines Sturms.
Bäume sammeln ihre Kinder,
Rufen sie zurück ins Laub.
In der Äste Blattgefieder,
Das dem Herbst die Farben raubt.
Das Wasser tobt und Wellen schlagen,
Schwäne fliehen aus dem Nass.
Der Wind wird von dem Sturm getragen
Als ein Bote ohne Rast.
Regentropfen perlen aus den Wolken
Stürzen in den Schoß des Grün.
Einer fällt die Andr’en folgen
Auf die Knospen, die längst blüh'n.
Ein Grollen rollt den Himmel auf.
Der Wind flieht schauernd aus dem Wald,
Und gibt ihn frei, schreit es heraus:
«Ein Sturm schickt mich, er kommt schon bald!»
Verlässt den Hang und fährt ins Tal.
Drischt die Ären, peitscht das Feld.
Fast jeder Baum zerbricht, wird kahl.
Ein Sturm reist durch die Frühjahrswelt.
Müde bricht der Stamm entzwei,
Teilt die Krone und zerfällt.
Als ein Blitz in Windeseil
Auf die trockne Rinde schnellt.
Ich bin kein Richter, bin Lakai.
Eine Waage in der Welt.
Das Gleichgewicht ruft mich herbei,
Wenn die eine Seite fällt.
Wir alle folgen einem Ruf.
Fjoergyns Stimme klingt in uns.
Sie hält die Waage, die uns schuf
Schenkt der Erde ihre Gunst
Songtekstvertaling
Zonlicht dringt door de laatste gaten.
Een wolk kracht bij de toren,
De volledige inspanning om alles te versieren,
Voor de komst van een storm.
Bomen verzamelen uw kinderen,
Roep terug naar het gebladerte.
In de takken bladeren verenkleed,
Dat berooft de kleuren van de herfst.
Het water raast en golven slaan,
Zwanen vluchten voor de wet.
De wind wordt gedragen door de storm
Als een boodschapper zonder rust.
Regen valt uit de wolken
Duik in de schoot van het groen.
De Een valt de ander volgt
Op de knoppen die lang geleden zijn uitgebloeid.
Een rumble rolt de lucht op.
De wind vlucht het bos rillend,
En laat hem vrij, schreeuwt het uit:
"Een storm stuurt me, het komt eraan!»
Verlaat de helling en gaat de vallei in.
Sla de tijdperken, sla het veld in.
Bijna elke boom breekt, wordt kaal.
Een storm reist door de lentewereld.
Vermoeid de kofferbak breekt in twee,
Verdeelt de kroon en desintegreert.
Als een bliksem in windtouw
Op de droge schors snel.
Ik ben geen rechter, ik ben een lakei.
Een schaal in de wereld.
De balans roept me,
Als er één kant valt.
We volgen allemaal een oproep.
Fjoergyn ' s stem klinkt in ons.
Ze heeft de schubben die ons geschapen hebben.
Geef de aarde haar gunst.