Five Iron Frenzy — That's How The Story Ends songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "That's How The Story Ends" van Five Iron Frenzy.
Songteksten
Once upon a midnight dreary,
while I pondered weak and weary,
suddenly there came a tapping,
as of someone gently rapping.
Long ago I heard that sound, often lost,
but seldom found, a haunting voice from minutes past,
Micah had returned at last.
And I was like, «What's up dude?»
And he was like, «Uhhh, I found your comb.»
And then I was like, «Shut-Up!»
And then he was like, «Yeah, and stuff.»
And then I was like, «Rock on!»
And that’s how the story ends,
now you hear the score my friends.
We’re finding answers, we’re setting trends.
I guess that’s how the story ends.
How distinctly I remember,
it was in the bleak December,
and each dying ember, wrought its ghost upon the floor.
I heard a voice that chilled my spine,
I saw what I could not define,
a sight I never could contrive,
there stood Brad at last, alive.
«Where have you been these endless years?»
I asked him, sobbing through my tears.
«I did not die by plague or prison,
what really died is cynicism.»
And then I said, «Awesome.»
And he was like, «Yeah, I guess.
And by the way, those pants, they belong to my dad.
And they’re not really pants,
they’re Lederhosen."Hooray!
And Combat Chuck has passed away,
his dying wish was «Never play that song again».
And Kitty-Doggy's put to sleep,
the dinosaurs lay in a heap,
as they slowly go extinct, like me.
Songtekstvertaling
Once upon A midnight dreary,
terwijl ik zwak en vermoeid overdacht,
plotseling kwam er een tikje,
als van iemand die zachtjes rapt.
Lang geleden hoorde ik dat geluid, vaak verloren,
maar zelden gevonden, een spookachtige stem uit het verleden,
Micah was eindelijk terug.
En ik zei, " Wat is er, kerel?»
En hij zei: "Ik heb je kam gevonden.»
En toen zei Ik: "hou je kop!»
En toen zei hij: "ja, en zo.»
En toen zei ik: "Rock on!»
En zo eindigt het verhaal,
nu hoor je de score mijn vrienden.
We vinden antwoorden, we bepalen trends.
Zo eindigt het verhaal.
Hoe duidelijk ik me herinner,
het was in de sombere December,
en elke stervende ember, smeedde zijn geest op de vloer.
Ik hoorde een stem die mijn ruggengraat koud maakte.,
Ik zag wat ik niet kon definiëren.,
een gezicht dat ik nooit kon bedenken,
daar stond Brad eindelijk, levend.
"Waar ben je al die eindeloze jaren geweest?»
Ik vroeg het hem, snikkend door mijn tranen.
"Ik stierf niet door de pest of de gevangenis,
wat echt stierf is cynisme.»
En toen zei ik: "geweldig.»
En hij zei, " Ja, ik denk het.
En trouwens, die broek is van mijn vader.
En het is niet echt een broek.,
het zijn Lederhosen."Hoera!
Chuck is overleden.,
zijn laatste wens was"Never play that song again".
En Kitty-Doggy slaapt,
de dinosaurussen lagen op een hoop.,
terwijl ze langzaam uitsterven, net als ik.