Firtan — Angst songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Angst" van Firtan.
Songteksten
Warum denn dringt und dringet wieder
Mir Todesangst durch Mark und Bein?
Was rieselt durch die starren Glieder
Und schüttelt mich wie Fieberpein?
Hat alte Blutschuld eingeschrieben
Mich einst in der Lebend’gen Buch?
Sind mir nicht rein die Hände blieben
Von des Verbrechens ew’gem Fluch?
Verbirgt ein mörderischer Sünder
Sich unter meiner Ahnen Zahl
Und schwingt auf Kind und Kindeskinder
Ein zorn’ger Gott den Rachestrahl?
Nichts weiß ich von so dunklen Spuren,
Von eigner fluchbelegter That,
Ich wandle durch des Lebens Fluren
Schlicht wie ein Andrer meinen Pfad.
Hab' ich zu kühn nach hellem Wissen,
Nach ungefärbtem Licht gestrebt,
Den Schleier allzukeck zerrissen,
Der sich um Kinderaugen webt?
Ich habe nie gezaget
Vor dem Popanz der feigen Welt!
Ihr Athem bebet,
Weil jeder Tag nur Schuldnerfrist,
Sie stirbt voraus, derweil sie lebet,
Sie weiß: sie ist nicht, weil sie ist.
Warum denn dringt und dringet wieder
Mir Todesangst durch Mark und Bein?
Was rieselt durch die starren Glieder
Und schüttelt mich wie Fieberpein?
Es steht ein altes Wort geschrieben,
Es schwebt mir vor.
Halbhell ist mir’s im Geist geblieben,
Mir klingt’s wie: Angst der Kreatur.
Vor Geistern auf dem Schlachtfeld stehen,
Das legt sich auf die Brust wie Blei;
Kann ich dem Feind in’s Auge sehen,
Wird wohl der Athem wieder frei.
Und schreitet er in Feindes-Reihen,
der gründlich stets verfuhr:
Es sei! Der Tod nur kann befreien
Von aller Angst der Kreatur!
Songtekstvertaling
Waarom dringt hij dan door en dringt opnieuw aan
Angst voor de dood door mijn beenmerg en been?
Wat druppelt door de stijve ledematen
En schudt me als koorts pijn?
Heeft oude bloedschuld gegraveerd
Ik een keer in het levende boek?
Laat je handen niet aan mij over.
Van de misdaad ew ' Gem vloek?
Verbergt een moorddadige zondaar.
Onder mijn voorouderlijk nummer
En schommels op kinderen en kinderen
Een toornige God, de straal van wraak?
Ik weet niets van zulke donkere sporen.,
De vloek van de eigenaar gebruikte dat.,
Ik loop door de gangen van het leven
Zo simpel als een ander Mijn pad.
Heb ik te gedurfd voor heldere kennis,
Streefde naar niet-geverfd licht,
De sluier allzukeck gescheurd,
Wie weeft er rond kinderogen?
Ik heb nooit getwijfeld.
Voor de pop van de laffe wereld!
Je adem bebet,
Omdat elke dag alleen debiteur deadline,
Ze sterft eerder, terwijl ze leeft.,
Ze weet het: ze is het niet omdat ze het is.
Waarom dringt hij dan door en dringt opnieuw aan
Angst voor de dood door mijn beenmerg en been?
Wat druppelt door de stijve ledematen
En schudt me als koorts pijn?
Er staat een oud woord geschreven.,
Het zweeft voor me.
Half helder bleef het in mijn gedachten.,
Het klinkt als angst voor het wezen.
Voor geesten staan op het slagveld.,
Die op de borst ligt als lood;
Mag ik de vijand in de ogen kijken?,
Zal de adem weer vrij zijn.
En hij loopt in vijandelijke gelederen.,
de door en door:
Laat het gaan! De dood kan alleen vrij zijn.
Van alle angst voor het schepsel!