Fiorella Mannoia — Il fiume e la nebbia songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Il fiume e la nebbia" van Fiorella Mannoia.
Songteksten
Qui non è successo niente
e non credo cambierà
e non è colpa della gente
è il cielo grigio che c'è qua
è questa nebbia che confonde
e che ci inghiotte sempre un po'
e con amore ci nasconde
in una parola è il Po
E' per colpa di quel fiume se io sono ancora qui
perchè un giorno c’era un ponte che univa gli argini
mentre adesso questo fiume in fondo è tutto ciò che ho e tra diecimila anno è sempre qui che aspetterò
Perchè in fondo il mare ha un lato
un solo lungo lato blu
e anche lo sguardo più allenato
non può vederne mai di più
mentre chi vive accanto a un fiume
anche se è grande come qui
vede benissimo il confine
e non può credere ai miracoli
E' per colpa di quel fiume se io sono ancora qua
perchè un giorno su quel ponte mi fermai a metà
e quest’aria che mi opprime in fondo è tutto ciò che ho fino a quando l’altro lato dei miei sogni perderò
Qui non è successo niente
e non credo cambierà
come quest’acqua tra le sponde
non si ferma, ma in realtà
non ha mai cambiato il senso
e del resto come può
a quel mare io ci penso
ma mi fa paura… un po'.
Songtekstvertaling
Er is hier niets gebeurd.
en ik denk niet dat het zal veranderen
en het is niet de schuld van het volk.
het is de grijze lucht hier.
het is deze mist die verward
en dat verzwelgt ons altijd een beetje
en met liefde verbergt Ons
in een woord is de Po
Het komt door die rivier dat ik nog steeds hier ben.
want op een dag was er een brug die de dijk verbond.
terwijl nu deze rivier op de bodem is alles wat ik heb en in tienduizend jaar is het altijd hier dat Ik zal wachten
Want diep in de zee heeft een zij
slechts één lange blauwe zijde
en zelfs de meest getrainde look
hij kan nooit meer zien.
terwijl zij die bij een rivier wonen
hoewel het zo groot is als hier.
hij ziet de grens heel goed.
en hij kan geen wonderen geloven
Het komt door die rivier dat ik nog steeds hier ben.
want op een dag op die brug stopte ik halverwege.
en deze lucht die me onderdrukt op de bodem is alles wat ik heb tot de andere kant van mijn dromen Ik zal verliezen
Er is hier niets gebeurd.
en ik denk niet dat het zal veranderen
zoals dit water tussen de oevers
het stopt niet, maar eigenlijk
het veranderde nooit zijn betekenis.
en hoe anders kan
Ik denk aan die Zee.
maar het maakt me een beetje bang.