Fiorella Mannoia — I miei passi songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "I miei passi" van Fiorella Mannoia.
Songteksten
I miei passi sono il giorno e la notte
Vesciche curate, strade nuove non ancora asfaltate
Sono fermi inchiodati sul ciglio di un pensiero
insicuri troppo lunghi o immaginati
I miei passi sono ali spezzate sulla carta strappata
una vita dall’inizio immaginata
sono tutto quello che non sono stata.
I miei passi sono il mio itinerario
Le idee di mio padre ma viste al contrario
il rumore bellissimo di un giradischi ascoltato per caso a 5 anni
Il cortile delle case popolari dove sono nata
Una convinzione che poi è cambiata
Sono tutto quello ne non sono stata
Vivi come la sensazione del tempo che va I miei passi peccati d’ingenuità
Chiusi nelle scarpe che porto più grandi di me
I miei passi mi portano ancora da te
I miei passi severi giudizi
Debolezze inaspettate trasformate in vizi.
Sono scale appese in aria in un cielo ancora blu
Sono facce amate troppo che ora non vedo più
La consapevolezza di essere viva
Respirando gli affanni
Sono fili stesi per asciugarci i panni
Vivi come la sensazione del tempo che va I miei passi convinti ma solo a metà
Chiusi nelle scarpe che porto più grandi di me
I miei passi mi portano ancora da te Vivi come la sensazione del tempo che va I miei passi. i miei passi
Chiusi nelle scarpe che porto più grandi di me
I miei passi mi portano ancora da te
I miei passi sono ali spezzate sulla carta strappata
una vita dall’inizio immaginata
sono tutto quello che non sono stata
Songtekstvertaling
Mijn stappen zijn dag en nacht
Geheelde blaren, nieuwe wegen nog niet geplaveid
Ze zijn nog steeds vastgespijkerd op de wimper van een gedachte
onzeker te lang of ingebeeld
Mijn treden zijn gebroken vleugels op gescheurd papier
een leven vanaf het begin ingebeeld
Ik ben alles wat ik niet was.
Mijn stappen zijn mijn reisschema.
De ideeën van mijn vader maar andersom gezien
het prachtige geluid van een draaitafel gehoord door toeval op 5 jaar oud
De binnenplaats van de herenhuizen waar ik geboren ben
Een geloof dat toen veranderde
Ik ben dat allemaal en ik ben niet
Leef als het gevoel van de tijd dat gaat mijn stappen zonden van naïviteit
Opgesloten in de schoenen die ik groter draag dan ik.
Mijn stappen leiden me nog steeds naar jou.
Mijn stappen streng oordelen
Onverwachte zwakheden veranderden in ondeugden.
Hangen de trappen in de lucht in een nog blauwe lucht
Het zijn te veel geliefde gezichten die ik niet meer zie.
Het bewustzijn van het leven
Adem de vervloekingen in
Het zijn draden gestrekt om onze kleren te drogen.
Je leeft als het gevoel van de tijd dat gaat mijn stappen overtuigd maar slechts halverwege
Opgesloten in de schoenen die ik groter draag dan ik.
Mijn stappen brengen me nog steeds naar jou leven als het gevoel van tijd dat mijn stappen gaat. mijn stappen
Opgesloten in de schoenen die ik groter draag dan ik.
Mijn stappen leiden me nog steeds naar jou.
Mijn treden zijn gebroken vleugels op gescheurd papier
een leven vanaf het begin ingebeeld
Ik ben alles wat ik niet ben geweest.