Fiorella Mannoia — Cara songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Cara" van Fiorella Mannoia.
Songteksten
Cosa ho davanti? Non riesco più a parlare
Dimmi cosa ti piace; non riesco a capire
Dove vorresti andare. Vuoi andare a dormire?
Quanti capelli che hai, non si riesce a contare
Sposta la bottiglia e lasciami guardare
Se di tanti capelli ci si può fidare
Conosco un posto nel mio cuore dove tira sempre il vento
Per i tuoi pochi anni e per i miei che sono cento
Non c'è niente da capire, basta sedersi ad ascoltare
Perché ho scritto una canzone per ogni pentimento
E debbo stare attento a non cadere nel vino
O finir dentro i tuoi occhi, se mi vieni più vicino
La notte ha il suo profumo;
Puoi cascarci dentro che non ti vede nessuno
Ma per uno come me, poveretto
Che voleva prenderti per mano e cascare dentro a un letto…
Che pena, che nostalgia
Non guardarti negli occhi e dirti un’altra bugia
Almeno non ti avessi incontrato
Io che qui sto morendo e tu che mangi il gelato
Tu corri dietro al vento e sembri una farfalla
E con quanto sentimento ti blocchi e guardi la mia spalla;
Se hai paura a andar lontano, puoi volarmi nella mano
Ma so già cosa pensi: tu vorresti partire
Come se andare lontano fosse uguale a morire;
E non c'è niente di strano, ma non posso venire
Così come una farfalla ti sei alzata per scappare
Ma ricorda che a quel muro ti avrei potuta inchiodare
Se non fossi uscito fuori per provare anch’io a volare
E la notte cominciava a gelare la mia pelle
Una notte madre che cercava di contare le sue stelle;
Io lì sotto ero uno sputo e ho detto: «Olè, sono perduto!»
La notte sta morendo
Ed è cretino cercare di fermare le lacrime ridendo;
Ma per uno come me, l’ho già detto
Che voleva prenderti per mano e volare sopra un tetto…
Lontano, si ferma un treno;
Ma che bella mattina, il cielo è sereno
Buonanotte, anima mia
Adesso spengo la luce e così sia
Songtekstvertaling
Waar kijk ik naar? Ik kan niet meer praten.
Zeg me wat je wilt, ik begrijp het niet.
Waar je heen wilt. Wil je gaan slapen?
Hoeveel haar heb je?
Haal de fles weg en laat me kijken.
Als je zoveel haar kunt vertrouwen
Ik ken een plek in mijn hart waar de wind altijd trekt
Voor jouw paar jaar en voor de mijne die honderd zijn.
Er is niets te begrijpen, gewoon zitten en luisteren
Omdat ik een lied schreef voor elke berouw
En ik moet oppassen dat ik niet in de wijn val.
Of je eindigt in je ogen, als je dichterbij komt.
De nacht heeft zijn geur;
Je kunt erin vallen dat niemand je ziet.
Maar voor een man als ik, arm ding
Die je hand wilde pakken en in een bed wilde vallen.…
Wat jammer, wat een nostalgie.
Kijk jezelf niet in de ogen en vertel jezelf een andere leugen.
Ik had je tenminste nog niet ontmoet.
Ik sterf hier en jij eet ijs.
Je rent achter de wind aan en je ziet eruit als een vlinder
En met hoeveel gevoel bevries je en kijk je naar mijn schouder;
Als je bang bent om ver te gaan, kun je in mijn hand vliegen.
Maar ik weet al wat je denkt:
Alsof ver gaan hetzelfde is als sterven.;
En er is niets vreemds, maar ik kan niet komen
Net als een vlinder die je opstaat om weg te rennen.
Maar vergeet niet, ik had je aan die muur kunnen spijkeren.
Als ik niet naar buiten was gegaan om te proberen te vliegen
En de nacht begon mijn huid te bevriezen
Op een avond probeerde moeder haar sterren te tellen.;
Ik was een spit daaronder en ik zei, " Ole, ik ben verdwaald!»
De nacht is stervende.
En het is stom om te proberen de tranen te stoppen met lachen;
Maar voor iemand als ik, heb ik dat al gezegd.
Wie wilde jou bij de hand nemen en over een dak vliegen?…
Ver weg, een trein stopt;
Maar wat een mooie ochtend, de hemel is helder
Welterusten, mijn ziel.
Nu doe ik het licht uit en zo zij het