Finntroll — Skövlarens Död songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Skövlarens Död" van Finntroll.
Songteksten
I torven jag låg med mordisk brand
Under mossan bland bergets sand
Lerad och täckt griper spjutets skaft
Genomsyrad av urgudars kraft
Besmyckad och döljd med kvist och lav
Jag lyfter min kropp ur skogens grav
När bytet nalkas på åsens brant
Inget ljud när jag krypa mot stigens kant
När nattens vålnad av skogen gjorts fri
Från skuggor jag resas med ett vansinnes-skri
Skräck ny fryser fiendes röst
Då spjutet spräcka, tugga hans bröst
Skövlarna dö, en efter en Jag hänger deras huvud på trädens gren
Där de stirra fulla av häpnad
Änger i blick vid asfåglars skepnad
På hällen jag sprider ben och tarm
De blir nu mat för skogens garm
Jorden nu sluka deras kraft, deras låga
Så att deras ätt ej hit mer våga
Makt nu viska i höstlövens sus
När lundar ånga av rodnadens ljus
Då vandra jag ner under rotens gång
Då skogen i frihet sjunga sin sång
I laid on the peat in a murderous blaze
Under the moss, in the sands of the mountain
Muddied and covered, clutching on a spear’s handle
Impregnated with the power of ancient gods
Bedecked and masked with branches and lichen
I raised my body from the grave of the forest
When the prey approaches the end of the ridge
No light as I crawl towards the edge of the path
When the ghost of the night is released from the forest
I’m raised from the forests with an insane scream
Horror paralyses the voices of enemies
A spear bursts, impales his chest
Wasters are dying, one by one
I hang their heads on the trees' branches
They gaze there full of consternation
Regret in their look in form of carrion birds
I spread the limbs and intestines on the tiles
They become meal for the forest’s beast
The earth absorbs their power, their flame
So that their kin won’t dare to enter there anymore
Might is whispering in the fallen leaven
When the groves are steaming in the reddened light
I wander down under the roots' path
The forest sings its song in freedom
Songtekstvertaling
In het veen sliep ik met moordend vuur.
Onder het mos tussen het zand van de berg
Verzadigd en bedekt grijpt de speerschenkel.
Doordrenkt met de kracht van God
Versierd en verborgen met takjes en korstmossen
Ik til mijn lichaam uit het graf van het bos
Als de prooi de steile bergrug nadert
Geen geluid als ik naar de rand van het pad kruip
Wanneer de nachtgeest van het bos vrij gemaakt is
Vanuit de schaduw reis ik met een krankzinnige kreet
Horror New bevriest de stem van de vijand
Toen barstte de speer, en kauwde op zijn borst.
De schoppen sterven, Een voor een hang ik hun hoofd aan de tak van de bomen.
Waar ze vol verbazing staren
Glick in blikken naar de gelijkenis van asfåglars
Op de hob spreid ik benen en buik
Ze worden nu voedsel voor de garm van het bos.
De aarde verslindt nu hun kracht, hun vlam.
Zodat hun nakomelingen niet meer durven.
De macht fluistert nu in de sus van herfstbladeren
Wanneer de groeven stoom af het licht van de blush
Dan loop ik over de weg van de wortel
Dan zingt het bos in vrijheid hun lied
Ik lag op de erwt in een moorddadige brand
Onder het mos, in het zand van de berg
Modderig en bedekt, vasthoudend aan een speer, ' s handvat
Doordrenkt met de kracht van oude goden
Bedecked en gemaskerd met takken en korstmossen
Ik hief mijn lichaam op uit het graf van het bos.
Wanneer de prooi het einde van de bergkam nadert
Geen licht als ik naar de rand van het pad kruip
Wanneer de geest van de nacht, wordt vrijgelaten uit het bos
Ik ben uit de bossen opgevoed met een krankzinnige schreeuw.
Horror verlamt de stemmen van vijanden
Een speer barst uit, spietst zijn borst.
Wasters sterven, één voor één.
Ik hang hun hoofden aan de takken van de bomen.
Ze staren daar vol van begrip.
Spijt in hun blik in de vorm van aasvogels
Ik spreid de ledematen en ingewanden op de tegels.
Ze worden een maaltijd voor het beest van het bos.
De aarde absorbeert hun kracht, hun vlam,
Zodat hun familie daar niet meer durft binnen te komen.
Might fluistert in de gevallenen.
Wanneer de groeven in het roodachtige licht stomen
Ik dwaal af onder het pad van de wortels
Het bos zingt zijn lied in vrijheid