Finntroll — Rösets Kung songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Rösets Kung" van Finntroll.
Songteksten
Det red en rovare i snårig skog
Han sårad flydde, blodande nog
Med knektar på jakt, hack i häl
Over fornrosåsen, den kände han väl
Då morkret tog en skepnad stor
De brakade i berget där jättar bor
Allting då skett enligt rovarens plan
Over åsen man rider bara om ban
Jätten bjod, när han stigit ur sin kummel
På faslig dod, de väckt ett forntidsväsen
Marken låg rod, när gryningen nalkats
Där människoson krossats av rosets kung
Då horde han skriken ur kneckters trut
På backen de motte ett långsamt slut
Tjuven han rymde med blekvitt hår
Men aldrig han mera till åsen går
I natten de må vandra som rosens gastar
Rovarens hingst nedfor stigen hastar
Jätten bjod, när han stigit ur sin kummel
På faslig dod, de väckt ett forntidsväsen
Marken låg rod, när gryningen nalkats
Där människoson krossats av rosets kung
Tjuven han rymde med blekvitt hår
Men aldrig han mera till åsen går
A robber was riding in a scrubby forest
He fled wounded, bleeding surely
Pursued by rogues, cut in his heel
Across ancient cairns on the ridge, he knew the way well
Then the darkness took a large form
It crashed into the mountain where giants live
Everything went as the robber had planned
Across can only be ridden on the enbankmant
The giant commanded, as he arose from his cairn
A dreadful death, they had awakened an ancient being
The earth stood red as the dawn was approaching
Sons of men crushed by the king of the cairn
He heard a scream from the rogue’s throat
On the hill they met a slow end
The thief ran away with snow-white hair
But never again he went to the ridge
In the night they will wander as the ghosts of the cairn
The robber’s stallion hastes down the path
The giant commanded, as he arose from his cairn
A dreadful death, they had awakened an ancient being
The earth stood red as the dawn was approaching
Sons of men crushed by the king of the cairn
The thief ran away with snow-white hair
But never again he went to the ridge
Songtekstvertaling
Het reed op een roeier in het snowy bos
Hij verwond ontsnapte, bloeddorstig genoeg.
Met boeren op jacht, op hakken
Over de oude Rozensaus, wist hij het goed
Toen nam morkret een grote vorm aan.
Ze braken in de berg waar reuzen leven.
Alles gebeurde dan volgens het plan van de roeier
Over de bergkam rijdt men alleen over ban.
De grote JOD, toen hij uit zijn heek kwam.
Bij de verschrikkelijke dod, voedden zij een oud wezen op.
De aarde lag staaf, toen de dageraad naderde
Waar de Zoon des Mensen werd verpletterd door de koning van Roseth.
Toen schreeuwde hij uit de mond van kneckter.
Op de heuvel rijden ze langzaam
De dief die hij ontsnapte met bleek wit haar.
Maar hij gaat nooit meer naar de bergkam.
In de nacht kunnen ze lopen als de opladers van rozen
The rower ' s hengst down the path hastens
De grote JOD, toen hij uit zijn heek kwam.
Bij de verschrikkelijke dod, voedden zij een oud wezen op.
De aarde lag staaf, toen de dageraad naderde
Waar de Zoon des Mensen werd verpletterd door de koning van Roseth.
De dief die hij ontsnapte met bleek wit haar.
Maar hij gaat nooit meer naar de bergkam.
Een overvaller reed in een bos.
Hij vluchtte gewond, zeker bloedend.
Achtervolgd door schurken, in zijn hiel gesneden
Door de oude cairns op de bergkam, kende hij de weg goed.
Toen nam de duisternis een grote vorm aan
Het stortte neer in de berg waar reuzen leven.
Alles ging zoals de overvaller had gepland.
Over kan alleen worden gereden op de enbankant
"De reus beval, toen hij opstond uit zijn cairn
Een vreselijke dood, ze hadden een oud wezen gewekt.
De aarde stond rood toen de dageraad naderde.
Zonen van mensen verpletterd door de koning van de cairn
Hij hoorde een schreeuw uit de strot van de schurk.
Op de heuvel ontmoetten ze een langzaam einde
De dief liep weg met Sneeuwwitje haar.
Maar nooit meer ging hij naar de bergkam.
In de nacht zullen ze dwalen als de geesten van de cairn
De hengst van de overvaller hustes down the path
"De reus beval, toen hij opstond uit zijn cairn
Een vreselijke dood, ze hadden een oud wezen gewekt.
De aarde stond rood toen de dageraad naderde.
Zonen van mensen verpletterd door de koning van de cairn
De dief liep weg met Sneeuwwitje haar.
Maar nooit meer ging hij naar de bergkam.