Finntroll — Maktens Spira songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Maktens Spira" van Finntroll.
Songteksten
Jag sprang med brisen.
Mot norr den eviga isen.
Jag fann en dalgang.
En massiv spricka.
Masarna visade vägen ur skyn.
Da motte jag isen.
Da fann jag hav.
En storm steg ur vagors djup.
En hemlighet om maktens spira.
Urgudar nu ristat genom mej.
Sparet in i isen gick.
Djupt mot dess frusna kärna.
(där den stod evigt stel.
Gick en fara in med flodens strom.
Ner mot det bla jag vandra.
Isen i mina adror fär dagar tio.)
Där fanns en grotta, en faslig sal.
I grottans mitt han stod.
Som djupet kallat ur stjärnors ljus.
Krigarren mäktig fran rymders sus.
Ur hans frusna hand jag tuggat.
Ett spjut fran en ändlos plats.
Ett skrik ett dan fran spjutets blad.
Maktens spira med stjärnors rad.
Tusende steg mot jordens yttre.
Fran djupet jag än en gang steg.
Nu grinet ej släckas fran detta tryne.
Ett slag nu badas, snart slutfors allt.
The scepter of might
I ran with the wind
Northward, the perpetual ice
I found a valley
A massive gash
Seagulls guided me from the sky
Then i met the ice
Then i found the sea
A storm arose from the deep waves
A secret of the scepter of might
Ancient gods now etched through me The trail went into the ice
Deeply towards it’s frozen core
There it stood, forever unmoving
Followed a crack and the flowing water
Down towards the blue i wandered
The ice in my veins, for ten days
There was a cave, a ghostly chamber
In the middle of the cave he stood
Which the deep has conjured from the light of stars
The mighty warrior of the void
From his frozen hand i ate
A spear from an endless place
A cry, a rumble from the blade of the spear
The spire of might with a row of stars
Thousands of steps towards the the surface
From the depths i once again arose
Now the grin of my snout will not be extinguished
A battle now beckons, soon all will be finished.
Songtekstvertaling
Ik Rende met de wind mee.
In het noorden het eeuwige ijs.
Ik heb een dalgang gevonden.
Een enorme scheur.
De Vrijmetselaars lieten de weg uit de lucht zien.
Dan motte ik het ijs.
Toen vond ik Zee.
Een storm kwam uit de diepte van de vagus.
Een geheim over de scepter der Macht.
Goden zijn nu door mij gesneden.
De Spar in het ijs ging.
Diep in zijn bevroren kern.
(waar het voor altijd stijf stond.
Hij liep gevaar met de strom.
Daar naar toe, blah, ik dwaal af.
Het ijs in mijn adras is voor dagen tien.)
Er was een grot, een vreselijke hal.
In het midden van de grot stond hij.
Zoals de diepte genoemd wordt vanuit het licht van sterren.
De krijgers uit de sus of space.
Van zijn bevroren hand heb ik gekauwd.
Een speer uit een eindeloze plaats.
Eén schreeuw op een dag van het zwaard van de speer.
De scepter van de macht met de lijn van sterren.
Een stap naar buiten.
Uit de diepten dat ik dan eens opstond.
Nu is de grijns niet uit deze snuit gedoofd.
Een klap is nu gebaad, al snel was alles klaar.
De scepter van de macht
Ik Rende met de wind
Northward, the perpetual ice
Ik heb een vallei gevonden.
Een enorme snee.
Zeemeeuwen leidden me vanuit de lucht.
Toen ontmoette ik het ijs.
Toen vond ik de zee.
Een storm ontstond uit de diepe golven.
Een geheim van de scepter van macht
De oude goden zijn nu door mij geëtst het pad ging het ijs in
Diep in de richting van de bevroren kern
Daar stond het, voor altijd onbeweeglijk.
Volgde een scheuring en stromend water.
Naar beneden naar de blauwe ik zwierf
Het ijs in mijn aderen, voor tien dagen
Er was een grot, een spookkamer.,
In het midden van de grot stond hij
Die de diepte heeft opgeroepen van het licht van sterren
De machtige krijger van de leegte.
Van zijn bevroren hand at ik
Een speer van een eindeloze plaats,
Een kreet, een gerommel van het lemmet van de speer
The spire of might with a row of stars
Duizenden stappen naar de oppervlakte
Uit de diepten herrees ik opnieuw
Nu zal de grijns van mijn snuit niet gedoofd worden.
Een strijd die nu wenkt, zal snel voorbij zijn.