Figgy Duff — Thomas and Nancy songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Thomas and Nancy" van Figgy Duff.
Songteksten
In Bristol there lived a fair damsel
And she being a beauty most bright
A sailor he loved her fond heartedly
Far dearer than he loved his own life
But when her old father he heard it
He swore that it never would be
I’ll you far from your own country
And I’ll send that young sailor to sea
O Thomas, o Thomas, cried Nancy
We had vowed that we never would part
She fell on the beach broken hearted
And the tears from her blue eyes did start
He pressed this fair maid to his bossom
As the tears down her cheeks fast did flow
He kissed her cold lips and they parted
And he bid her a loving farewell
A ship reached the port and returning
Like some seabird she danced o’er the foam
While Thomas lay on his soft pillow
Dreamed of Nancy and parents and home
There was lightening and loud peels of thunder
There was lightening flashed over the main
The rocks ripped the good ship asunder
And the crew met a watery grave
To the beach, to the beach Nancy oft had visited
She beheld a most terrible sight
'Twas the corpse of her Thomas they carried
To the place where they oft times had been
Next day there were two loyal lovers
Cut down in the height of their bloom
It was said that they loved one another
And was both buried into one tomb
Songtekstvertaling
In Bristol woonde een schone dame.
En ze is een schoonheid.
Een Zeeman, hij hield zielsveel van haar.
Veel liever dan dat hij van zijn eigen leven hield.
Maar toen haar oude vader het hoorde ...
Hij zwoer dat het nooit zou zijn
Ik zal je ver van je eigen land brengen.
En Ik zal die jonge matroos naar zee sturen.
O Thomas, O Thomas, riep Nancy
We hadden gezworen dat we nooit zouden scheiden.
Ze viel op het strand gebroken hart
En de tranen van haar blauwe ogen begonnen
Hij zette deze mooie meid onder druk.
Als de tranen over haar wangen snel stroomden
Hij kuste haar koude lippen en ze gingen uit elkaar.
En hij nam afscheid van haar
Een schip bereikte de haven en keerde terug.
Als een zeevogel danste ze over het schuim
Terwijl Thomas op zijn zachte kussen lag
Droomde van Nancy en ouders en thuis
Er was lichtende en luide pels van donder
Er flitste licht over het hoofd
De rotsen scheurden het goede schip uiteen.
En de bemanning ontmoette een zeemansgraf
Naar het strand, naar het strand waar Nancy oft was geweest.
Ze zag een vreselijk gezicht.
Het was het lijk van haar Thomas die ze droegen.
Naar de plek waar ze vaak waren geweest
De volgende dag waren er twee trouwe geliefden.
Gekapt in de hoogte van hun bloei
Er werd gezegd dat ze van elkaar hielden.
En beiden begraven in één tombe.