Figgy Duff — Rosy Banks of Green songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Rosy Banks of Green" van Figgy Duff.
Songteksten
Come all of you, good people, I pray you will attend
And listen to my story in sorrow I dispend
Concerning a young sailor who did plow the raging main
And his own dear darling Josephine on the rosy banks of green
This couple had been schoolmates in childhood’s early days
When he was but a school boy, he stole her heart away
She was loved by lords and squires, but their love was all in vain
For she dearly loved her sailor on the rosy banks of green
'Twas early on Sunday morning down in her father’s grove
Sat Josephine conversing with the boy she dearly loved
With kisses and embraces for his own dear Josephine
Saying, Tonight we will be far away from the rosy banks of green
Her father overheard them, in anger could not stand
He then jumped out upon them with a loaded gun in hand
Saying, Die you, cruel sailor; no more you’ll plow the main
For tonight you will be far away from the rosy banks of green
He aimed the deadly weapon, the fatal trigger drew
And Josephine like lightening in her lovers arms she flew
The bullett left the muzzle, it’s aim so true and keen
And they both fell down together on the rosy banks of green
As Josephine lay dying, those words I heard her say
I’m glad my dear old mother never lived to see this day
In the higher seats of glory, a witness she has been
To the murder of her daughter on the rosy banks of green
Come all of you, good people, I pray you will draw near
Listen to my sad story; in sorrow shed a tear
It was of that brave young sailor and his own dear Josephine
And they both lay down together on the rosy banks of green
Songtekstvertaling
Kom allemaal, goede mensen, Ik bid dat jullie er zullen zijn.
En luister naar mijn verhaal in verdriet.
Over een jonge matroos die de razende hoofd
En zijn eigen lieve Josephine op de rosy banks of green
Dit stel was schoolvrienden in de kindertijd.
Toen hij nog een schooljongen was, stal hij haar hart weg.
Ze was geliefd bij heren en schildknapen, maar hun liefde was tevergeefs.
Want ze hield zielsveel van haar zeeman op de rosy banks of green
Het was zondagochtend vroeg in het bos van haar vader.
Josephine sprak met de jongen van wie ze hield.
Met kussen en omhelzingen voor zijn eigen lieve Josephine
Ze zeggen dat we vanavond ver weg zullen zijn van de rosy banks of green.
Haar vader hoorde ze, in woede kon ze niet uitstaan.
Toen sprong hij op hen met een geladen pistool in de hand.
Zeggend, sterf jij, wrede matroos; niet meer zal je de hoofdploegen
Want vanavond zul je ver weg zijn van de rosy banks of green.
Hij richtte het dodelijke wapen, de fatale trekker trok.
En Josephine als een blikseminslag in haar armen vloog ze
De bullett heeft de muilkorf verlaten, het doel is zo waar en scherp
En ze vielen samen op de rosy banks of green.
Toen Josephine stervende was, hoorde ik haar die woorden zeggen.
Ik ben blij dat mijn lieve oude moeder deze dag nooit meer heeft gezien.
In de hogere plaatsen van glorie, een getuige ze is geweest
Op de moord op haar dochter op de rosy banks of green.
Kom allemaal, goede mensen, Ik bid dat jullie dichterbij komen.
Luister naar mijn trieste verhaal, in verdriet een traan laten
Het was van die dappere jonge zeeman en zijn eigen lieve Josephine.
En ze lagen samen op de rooskleurige oevers van de groene