Fiction — Arctic songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Arctic" van Fiction.

Songteksten

In slumber
fever, dream, sleep, hide or hibernate
I’ll just burrow away
in the earth
head is down but my ears hear the sounds
as animals sing their songs of summer
This winter
books stacked up like ladders out to planets
that avalanche and shake
where I am
skies may fall but I’ll stand unaware
with my blank sickly stare
for your words
granting all that unwavering power
it lasts but an hour
it’s been weeks now
my once healthy resolution is fading
this season will claim me
So shiver now
my breath appears just to remember
I carry covers everywhere I go
my hands are out all cracked and blue
becoming a ghost of my summer self
these books are a pyre and piling higher
I sit, I think, and I sink toward the bottom
It’s outlined
punctuation is making making me numb
grab a coffee when I’m up
so boredom
frozen on my face can dissipate when it’s shielded with fingers
stiff to the bone
from the constant barrage of motion and the keying of clauses
while Elliott
repeats all of his albums for hours
as daylight just wastes away

Songtekstvertaling

In slaap
koorts, droom, slaap, verberg of slaap
Ik loop gewoon weg.
in de aarde
hoofd naar beneden maar mijn oren horen de geluiden
als dieren hun liedjes van de zomer zingen
Deze winter
boeken stapelen zich op als ladders naar planeten.
die lawine en trillen
waar ik ben
de hemel kan vallen, maar Ik zal me niet bewust zijn.
met mijn lege ziekelijke blik
voor uw woorden
het verlenen van al die onwrikbare macht
het duurt maar een uur.
het is al weken geleden.
mijn eens gezonde resolutie vervaagt
dit seizoen zal me opeisen.
Dus nu rilt het.
mijn adem lijkt te herinneren
Ik heb overal covers bij me.
mijn handen zijn helemaal gebroken en blauw
een geest van mijn zomer zelf worden
deze boeken zijn een brandstapel en stapelen zich op.
Ik zit, denk ik, en ik zink naar de bodem.
Het is geschetst
interpunctie maakt me gevoelloos.
ga koffie drinken als ik wakker ben.
zo verveling
bevroren op mijn gezicht kan verdwijnen als het afgeschermd is met vingers.
stijf tot op het bot
van het constante spervuur van de beweging en het hanteren van clausules
terwijl Elliott
herhaalt al zijn albums urenlang.
als het daglicht gewoon wegkwijnt