Fiaba — Lo sgabello del rospo songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Lo sgabello del rospo" van Fiaba.
Songteksten
D’innanzi al trono
Gebbia rivela a Pauro il segreto del misterioso fungo, suo magico trono.
grazie alla regina il viandante ricorda gli accadimenti che l’hanno portato
fin là. il rospo dona al forestiero una falena, a mò di guida, per ritrovare la
via del ritorno, le rane festeggiano così la sua partenza con canti e danze.
Pauro perde i sensi, poco distante dal villaggio e smarrisce fatalmente
l’anello, unica prova tangibile dell’esperienza vissuta
Cantastorie
Rane… era nera, nera, nera ne rane eran, era nera notte
Pauro
Gighe e gavotte
Fanno le rane;
Salutano me!
Gebbia
Solo un anello prendesti per dono
Ma quell’anello sai ch’era già tuo
Lascia che Gebbia ti parli del trono
Ti narri almeno del regno ch'è suo
Quelle due dame ai confini del regno…
Per loro sdegno tu sei qui tra noi
Quelle due streghe
Non sono umane
Ma mezze donne
E mezze rane
Io
Le ho bandite
Per legge di stagno
Penso che
Ora tu capirai
Ti
Dissetasti
E del fungo sei pregno
Ed è così
Che ti trovi tra noi
Tocca il mio trono
Lo senti che è vivo?
Come un ulivo
Lo senti anche tu
Se tu l’odori
Ricordi l’intruglio
Vivo tu fosti
Trovato laggiù
Cantastorie
Nello stagno…
Pauro
Ora rimembro…
La festa alla pioggia
Di giorno le rane
Vedevo cantare;
Farandola folle
Girini a girare
Le rane felici laggiù
Pauro e coro
Passi di danza
Su fili di foglie
Le faglie che s’aprono
Il fango si scioglie
La pioggia che impazza
La pozza che invita
La rana che sguazza
Ci sente la vita…
Pauro
Ricordo, Gebbia, al cospetto di te
Che cura le rane si presero allora
Di larve dicesti:
Che sazio lui sia!
Le rane si presero cura di me
Poi prendesti
Gebbia, la mia mano grande
Ci tuffammo dentro l’acqua
Molle insieme
Ed entrammo
Soli nella stanza verde
Dividemmo
Una notte con la luna
Poi fu Gora
Che strisciando venne alla radura
Quella serpe
Il terrore presto seminò
Vidi un tronco
Ed un ramo vi spezzai di peso;
Resta inteso…
In singolar tenzone mi sfidò
Gebbia
Tutto t'è chiaro ora accetta il mio dono
Falena di Gebbia che ti condurrà
Verso il villaggio
Da cui sei venuto, delle lanterne il chiarore vedrà
Un
Solo giorno
Lei vive, ed è sera
Adesso che è notte sbrigarti dovrai
Il tempo che resta
Alla nera falena
Il battito d’ali scandisce oramai
Legati al polso
Quel filo di seta
Sottile è la vita che lega te a lei
Dal fuoco proteggila
Ed ella si quieta
Per contro, se muore, perduto tu sei
Cantastorie
Pauro saluta
Fa sì con la testa
Le buccine suonano
Suonano a festa
Alzando la mano
Saluta le rane
S’appresta a partire di già
Cantastorie e coro
Il rospo sale
Sul fungo a rilento
Gli sguardi s’incrociano
Solo un momento
Il trono di Gebbia
Sgabello del rospo
Adesso capisce che fa
Cantastorie
Per quanto piccola
Forza non ha
La nera falena
Trascina il viandante
L’insetto volante
Al volere s’inchina
Di forza più grande:
La necessità
Son già lontani
Quei suoni di festa
Li smorzano gli alberi
Della foresta
Già Pauro è vicino
Son ore che lui
L’acquitrino non sa più dov'è
Ecco il villaggio
Laggiù, le lanterne;
Pauro
La luce può nuocerti
Che puoi saperne…
Cantastorie
Spezzando quel filo
Invita a volare
La nera farfalla che ha
Pauro
La fiamma brucia
Punire non sa
Ma il tuo buon istinto
Ti porta a perire
Se devi morire
È meglio lontano
Cantastorie
L’insetto pian piano
Ora vola di là
Spezzando il filo
Si sfila l’anello
Poi sviene e tra l’erba
Si perde il gioiello
Un ragno lo vede
Cadere per terra
Ma quando si sveglia
È coperto di melma
Se è tutto accaduto
Il viandante non sa…
Cantastorie (recitativo)
E al ragno
Nessuno
Mai
Lo chiederà
Songtekstvertaling
Voor de troon
Gebbia onthult Pauro het geheim van de mysterieuze paddenstoel, zijn magische troon.
dankzij de Koningin herinnert de reiziger zich de gebeurtenissen die hem brachten.
dat is het. de pad geeft de vreemdeling een mot, om de hand te leiden, om de
lang geleden vieren de kikkers zijn vertrek met liedjes en dansen.
Pauro verliest het bewustzijn, niet ver van het dorp en verloor dodelijk
de ring, het enige tastbare bewijs van de ervaring
Verteller
Kikkers ... het was zwarte, zwarte, zwarte ne kikkers eran, het was zwarte nacht
Pauro
Gighe en gavotte
Do-kikkers;
Ze groeten me!
Gebbia
Gewoon een ring die je meenam als cadeau.
Maar die ring was al van jou.
Laat Gebbia je vertellen over de troon
Vertel je tenminste over het koninkrijk dat van hem is.
Die twee dames aan de rand van het Koninkrijk…
Voor hun verontwaardiging bent u hier onder ons.
Die twee heksen.
Ze zijn niet menselijk.
Maar de helft van de vrouwen
En halve kikkers
Ik
Ik heb ze verbannen.
Naar Tin law
Ik denk dat
Nu zul je het begrijpen.
U
Doven
En van de schimmel die je zwanger bent
En zo is het
Dat je onder ons bent
Raak mijn troon aan.
Voel je dat hij leeft?
Als een olijfboom
Jij voelt het ook.
Als je het ruikt
Denk aan het brouwsel.
Je leefde nog.
Gevonden daar.
Verteller
In de vijver…
Pauro
Nu Weet ik het weer.…
The rain party
Overdag de kikkers
Ik zag zingen.;
Haar gek maken
Kikkervisjes spinnen
Vrolijke kikkers daar.
Angst en koor
Danspassen
Op strengen
De openingen
De modder smelt
De regen die gek wordt
Het zwembad dat uitnodigt
De wadingkikker
Het leven voelt daar…
Pauro
Ik herinner het me, Gebbia, voor jou.
Waar zorgden de kikkers dan voor?
Over larven, zei je.:
Wat is hij vol.
De kikkers hebben voor me gezorgd.
Toen nam je
Gebbia, mijn grote hand.
En wij doken in het water.
Veren samen
En we gingen naar binnen
Alleen in de groene kamer
Verdelen
Een nacht met de maan
Dan was het Gora.
Dat kruipen kwam naar de open plek.
Die slang.
Terreur zaaide snel
Ik zag een boomstam.
En een tak brak je met gewicht;
Begrepen.…
In singolar tenzone daagde tenzone me uit.
Gebbia
Alles is je nu duidelijk accepteer mijn geschenk
Gebbia moth die je zal leiden
Naar het dorp
Waar je vandaan kwam, van de lantaarns zal de vlam zien.
Een
Alleen dag
Ze leeft en het is avond.
Nu het nacht is, moet je opschieten.
De resterende tijd
Zwarte Mot
Het slaan van vleugels nu
Vastgebonden aan de pols
Die zijden draad
Dun is het leven dat je aan haar bindt.
Bescherm haar tegen vuur.
En ze is stil.
Aan de andere kant, als hij sterft, ben jij verloren.
Verteller
Pauro groet
Doet het met het hoofd
Het buccine geluid
Ze spelen op een feestje.
Steek je hand op.
Zeg hallo tegen de kikkers.
Maak je klaar.
Verhalen vertellen en koor
De pad rijst
Op de langzaam bewegende paddenstoel
De blikken kruisen
Momentje.
De troon van Jebbia
Paddestoel
Nu begrijpt hij wat hij doet.
Verteller
Hoe klein
Sterkte heeft geen
De Zwarte Mot
Sleep de zwerver
Het vliegende insect
At will bow
Van grotere sterkte:
Nodig
Ze zijn al ver weg.
Die feestelijke geluiden
De bomen dempen ze.
Van het bos
Pauro is al in de buurt.
Het zijn uren dat hij
De moerassige weet niet meer waar het is.
Hier is het dorp.
Daar, de lantaarns. ;
Pauro
Licht kan je kwaad doen.
Dat kun je weten.…
Verteller
Die draad breken
Uitnodiging om te vliegen
De zwarte vlinder die
Pauro
De vlam brandt
Straf weet niet
Maar je goede instincten
Het leidt je om te sterven.
Als je moet sterven
Het is beter ver weg.
Verteller
Het insect langzaam
Vlieg er nu heen.
De draad breken
Laat de ring vallen.
Dan valt hij flauw en gaat door het gras.
Je verliest het juweel
Een spin ziet het.
Val op de grond.
Maar als hij wakker wordt
Het is bedekt met slijm.
Als het allemaal gebeurde
De reiziger weet het niet…
Verhalen vertellen (recitatief))
En de spin
Geen
Nooit
Hij zal het vragen.