Fernando Ortega — Anita's Heart songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Anita's Heart" van Fernando Ortega.
Songteksten
She tells you how her canyon walks can ease a mother’s fear.
The trails and big groves comfort her,
she feels close to god out there.
But that’s just how she makes it through, she’s given up a lot inside.
And even in those spreading trees
she’ll still break down and cry.
She’s praying again her daughter will land with both feet on the ground.
Nobody knows which, way she’ll go, or if she’ll ever come around.
Maybe this time she’ll finally find the pieces that have come apart.
And there’ll be no more breaking, no more breaking either heart.
She carries around a photograph of her beautiful, coltish girl.
In a big white shirt, her head tossed back,
a free spirit in this world.
You want to forget all that she’s done, and all she’s compromised.
You can close your eyes and believe that now,
she’s the same girl in disguise.
She’s praying again her daughter will land with both feet on the ground.
Nobody knows which, way she’ll go, or if she’ll ever come around.
Maybe this time she’ll finally find the pieces that have come apart.
And there’ll be no more breaking, no more breaking either heart.
Her mothers heart, wide as the sea,
would rock her back on a rising tide.
She cradles the memory, then lets it go,
she has to leave the girl behind.
She’s praying again her daughter will land with both feet on the ground.
Nobody knows which, way she’ll go, or if she’ll ever come around.
Maybe this time she’ll finally find the pieces that have come apart.
And there’ll be no more breaking, there’ll be no more breaking,
there’ll be no more breaking, no more breaking either heart.
Songtekstvertaling
Ze vertelt je hoe haar canyon wandelt kan de angst van een moeder verlichten.
De paden en grote groeven troosten haar,
ze voelt zich dicht bij god daarbuiten.
Maar zo redt ze het.ze heeft veel opgegeven.
En zelfs in de uitgestrekte bomen.
ze zal nog steeds instorten en huilen.
Ze bidt weer dat haar dochter met beide voeten op de grond zal landen.
Niemand weet welke kant ze op gaat, of dat ze ooit bijkomt.
Misschien vindt ze deze keer eindelijk de stukken die uit elkaar zijn gekomen.
En er zal geen gebroken hart meer zijn, geen gebroken hart meer.
Ze draagt een foto van haar mooie, coltish meisje bij zich.
In een groot wit shirt, gooide haar hoofd achterover.,
een vrije geest in deze wereld.
Je wilt alles vergeten wat ze gedaan heeft, en alles wat ze gecompromitteerd heeft.
Je kunt je ogen sluiten en geloven dat nu,
ze is hetzelfde meisje in vermomming.
Ze bidt weer dat haar dochter met beide voeten op de grond zal landen.
Niemand weet welke kant ze op gaat, of dat ze ooit bijkomt.
Misschien vindt ze deze keer eindelijk de stukken die uit elkaar zijn gekomen.
En er zal geen gebroken hart meer zijn, geen gebroken hart meer.
Haar moeders hart, zo breed als de zee,
zou haar op een rijzende vloed terugslaan.
Ze houdt het geheugen in de war en laat het dan gaan.,
ze moet het meisje achterlaten.
Ze bidt weer dat haar dochter met beide voeten op de grond zal landen.
Niemand weet welke kant ze op gaat, of dat ze ooit bijkomt.
Misschien vindt ze deze keer eindelijk de stukken die uit elkaar zijn gekomen.
En er zal niet meer gebroken worden, er zal niet meer gebroken worden.,
geen gebroken hart meer.