Fernando Delgadillo — Momentos Pendientes (en vivo) songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Momentos Pendientes (en vivo)" van Fernando Delgadillo.
Songteksten
Del respirar de las piedras te hablo
De los cántaros, de los ríos secos en que he nadado
Hasta hallarte sola y amaneciendo como arbol de frutas secas
Te hablo desde la tierra, desde las hojas
Desde el pan que habita en la corteza de ciertas semillas
De ciertas ideas, de horas sin sueño, de dias sin hambre
De noches sin lunes próximo, sin mañana distante
Te escribo desde las tardes que nuestros pasos amaron
Te escribo y te dejo un beso con el sabor del aire entre eucaliptos
Te escribo por no perderlo, por no dejarlo, por no olvidarme que a veces
Tal vez sin quererlo, me estés escuchando
Los dias suceden a los dias de hacer
Y yo pienso tantas veces
No siento amar, soñar, tocar o andar
Si no pretendo que lo hago contigo
No veo ni en parques ni en tardes de lluvia
Sino como un signo la premonición
De algun encuentro ocasional que siempre vaga en torno a ti
No ví en el cauce de las avenidas
Y en el bullicio de cada café
Ningún momento que fuera imposible
Encontrarme contigo, quedarte de ver
Y así transito calles que a tu lado
Se me revelan para recorrer
Por camellones, plazas y mercados
Por bancas de parque que nunca nos ven
Los edificios y calles del centro
Tienen un tiempo diferente al nuestro
Los recorridos y pasos de gente y mas gente
En aceras y en las coladeras
Un metro que vive apestado y andando
Y siempre vuelve donde comenzó
Del mismo modo que vuelve tu ausencia a mi lado
En cada sitio donde estoy
Los edificios y calles del centro me dan una
Vision atemporal, donde el momento que detiene
Un alto invita a imaginar
Cada quien tiene su propia lista interminable de historias
Que puede guardarle un lugar, que si comienzan contigo
Y terminan sin ti, son historia de nunca acabar
Hay dias que andando por Chapultepec
Del lado viejo del bosque
Veo que paseos y jardines, glorietas y puentes
Aun guardan encuentros que no han sucedido
Momentos que siguen pendientes
Fragmentos de vida que andan por ahi
Del mismo encuentro ocacional que siempre vaga en torno a ti
Momentos que quedan pendientes
Fragmentos de vida que andan por ahi
Del mismo encuentro ocacional que siempre gira en torno a ti
Songtekstvertaling
Ik heb het over ademhalingsstenen.
Van de pitchers, van de droge rivieren waarin ik gezwommen heb
Tot je alleen bent en dageraad als een boom van gedroogde vruchten.
Ik spreek tot jullie vanuit de aarde, vanuit de bladeren.
Van het brood dat in de schors van bepaalde zaden leeft
Van bepaalde ideeën, van uren zonder slaap, van dagen zonder honger
Of nights without next Monday, without distant tomorrow
Ik schrijf je al sinds de middagen waar onze steps van hielden.
Ik schrijf je en geef je een kus met de smaak van de lucht tussen eucalyptus
Ik schrijf je om het niet te verliezen, niet te verlaten, niet te vergeten dat soms
Misschien luister je wel naar me.
De dagen gebeuren met de dagen van doen
En ik denk zo vaak
Ik voel geen liefde, droom, aanraking of loop
Als ik niet doe alsof ik het met jou doe.
Ik zie niet in parken of regenachtige middagen
Maar als teken van het voorgevoel
Van een toevallige ontmoeting die altijd om je heen zwerft.
Ik heb niet gezien op het pad van de wegen
En in de drukte van elk café
Geen tijd dat onmogelijk was
Ik zie je, Blijf en zie
En dus ga ik door straten die aan je zijde staan.
Ze onthullen zich aan mij om te reizen.
Door Camellon, pleinen en markten
Bij parkbanken die ons nooit zien
Binnenstad gebouwen en straten
Ze hebben een andere tijd dan de onze.
De routes en stappen van mensen en meer mensen
Op trottoirs en in coladeras
Een metro die stinkend en wandelend leeft
En het gaat altijd terug waar het begon
Net als je afwezigheid terugkeert naar mijn kant
Op elke plek waar ik ben
De gebouwen en straten van het centrum geven me een
Tijdloze visie, waar het moment dat stopt
Een hoge uitnodiging om je voor te stellen
Iedereen heeft zijn eigen eindeloze lijst van verhalen
Dat kan hem een plek besparen, dat als ze met jou beginnen
En ze eindigen zonder jou, het zijn nooit eindigende verhalen.
Er zijn dagen wandelen door Chapultepec
Van de oude kant van het bos
Ik zie dat wandelen en tuinen, gazebo ' s en bruggen
Ze houden nog steeds vergaderingen die nog niet gebeurd zijn.
Momenten die nog open staan
Fragmenten van leven die rondrennen
Van dezelfde af en toe ontmoeting die altijd om je heen zwerft.
Uitstekende momenten
Fragmenten van leven die rondrennen
Van dezelfde toevallige ontmoeting die altijd om jou draait.