Fernando Delgadillo — De los Amores Peregrinos songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "De los Amores Peregrinos" van Fernando Delgadillo.
Songteksten
Miscellaneous
De Los Amores Peregrinos
Pensé camino al mar
Punta Maroma
que es del amor y el aroma
que es de la luna y su ronda
y casa del sol del lugar.
Ahí en donde el mar verde
ya no es más luz, cuando pierde
lo intangible, por volverse
inmensa y verde realidad.
Tempranito, de mañana
con la luz multiplicada
en los reflejos infinitos
de esa mar, voz de campana
donde el faro vigilante
pongo el sur rumbo a levante
voy en busca de esos puertos
donde no aviste recuerdos.
Voy dejándome nostalgia
tras nostalgia en el camino
que reuní al vuelo estival
de tus amores peregrinos
y entre el ocre y el bermejo
tonos pardo y golondrinos
de otras tardes pinceladas
¿Sería amor o fue el abrigo
de tus labios?
Que hoy presentes
por ausentes
me han llevado a recordar.
Al mar, al mar
adivine adivinando qué me atrae
hacia el caribe
donde la vista no alcanza
a remontar su espacio libre
donde la luna es de plata
y el olvido sabe a sal.
Vuelvo camino al mar
mar de mi alma, que ha tiempo
amaina la pena
del viajero sin hogar
Acaso ayer fuera un sueño
y tu amor loca fantasía
de una acalorada noche
que enredando me perdía
porque fueras para siempre
y cuando fueras para mí.
Sólo sé decir
con los ojos cerrados
que el dolor de hoy no tenerte
al final se hizo más
prolongado y fuerte
que la dicha que encontrara
junto a ti.
Al mar, al mar
adivine adivinando
que me empuja a sus dominios
donde parten las estelas
y prometen los caminos
mar donde los sueños mismos
aprendieran a volar
Vuelvo camino al mar
mar de mi alma
que ha tiempo amaina la pena
del viajero sin hogar.
Songtekstvertaling
Uiteenlopende
Of The Pilgrim Loves
Ik dacht op weg naar de zee
Punta Maroma
die van liefde en aroma is
dat is de maan en haar omtrek.
en casa del sol.
Daar waar de groene zee
het is niet langer licht, als het verliest
de immateriële, te worden
immense en groene realiteit.
Vroeg in de ochtend
met licht vermenigvuldigd
in de oneindige reflecties
van die Zee, Bell ' s stem
waar de vuurtoren
Ik ga naar het zuiden naar levante.
Ik zoek die havens.
waar je geen herinneringen ziet.
Ik krijg heimwee.
na nostalgie op de weg
dat ik verzameld heb op de zomervlucht
van uw Pelgrim liefdes
en tussen de oker en de Crimson
Bruine en zwaluwtonen
andere middag penseelstreken
Zou het liefde zijn of was het de jas
van je lippen?
Dat u vandaag presenteert
voor afwezigen
ze hebben me laten herinneren.
Naar de zee, naar de zee
raad eens wat me aantrekt.
naar het Caribisch gebied
waar het zicht niet kan bereiken
om je vrije ruimte op te klimmen
waar de maan zilver is
en vergetelheid smaakt naar zout.
Ik ben op de terugweg naar de zee.
zee van mijn ziel, die tijd heeft
amaina de straf
van de dakloze reiziger
Misschien was gisteren een droom.
and your love crazy fantasy
van een hete nacht
die verstrengeling die ik verloor
want je was voor altijd
en toen je voor mij was.
Ik kan alleen maar zeggen
met gesloten ogen
Moge de pijn van vandaag je niet
uiteindelijk werd het meer
langdurig en sterk
♪ that the joy I found ♪
naast jou.
Naar de zee, naar de zee
raad eens.
dat duwt me naar hun domeinen.
waar de stelae breken
en zij beloven de wegen
Zee waar ze zelf dromen
leren vliegen
Ik ben op de terugweg naar de zee.
zee van mijn ziel
dat heeft tijd amaina de straf
dakloze reiziger.