Fernando Delgadillo — Casa Sin Puertas songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Casa Sin Puertas" van Fernando Delgadillo.
Songteksten
їY si esta noche
De recuerdos liberados,
Como una ventana abierta
Pudiese hallar en este
Laberinto de historias,
El norte y direccin?
A lo mejor consigo
Estos aos despus, aqu
Y de nuevo ante tu puerta,
Llamar en nombre del pasado y lo perdido
A lo que nunca apareci.
A lo mejor pudiera
Veinte aos despus, juntando
Mas buenas razones.
Para que, estar as Parado ante mi sombra
No me invitara a escapar
De ti y de mi, y del vrtigo
De hablar contigo
En casi todas las sesiones.
Sabras de aos de ir Recorriendo mil lugares
Donde no te volv a hallar.
No importa cuantos ojos
He visto despus de descubrir
Tus ojos claros
Si a mi, tus ojos me ensearon a ver.
No importa cuantas
Veces tenga que venir a Recordar bajo el manzano,
Que no eres tu quien ha habitado
En esta casa, por mas que insista
En volver.
Por mas que insista
En volver.
La noche es larga
Y en sus vuelos me conduce
A los linderos de los extrao.
A esta casa sin puertas, donde
Susurran las hojas
Que otoo acarreo.
Que ahora practican los pasillos
Cuando el viento araa inquieto
En el tejado,
Suben y bajan la escalera
Tras los ecos de unos pasos
Que no son.
Seria el haber dejado
Tantos elementos del designio
De la alquimia,
Que el caminar por los espacios
De tu casa siento que
Se acerca a ti.
Y vuelvo a ver abierta
Esta casa sin puertas
A la verde trama herminea
Que insiste en tejer
Con su manto enredadera
El patio en donde no te vi.
Seria el amor que no sentimos
O el afn de irte poniendo mientras
Tantos.
Tu sonrisa es una fruta
Que no se deja probar.
Un paisaje que dibujar
Otra vez en lienzo blanco,
Con la tiza de la noche,
Con la claridad lunar.
Y las hojas se liberan
Como paginas de un rbol.
Yo elaboro el equilibrio
Con un baco interior,
Que adivino en los planetas
Y en los giros de los astros,
En la longitud del sueo,
Y en la latitud del sol.
Tu sonrisa es esa ausencia
Que atesoro para siempre.
Es una casa que ha rodeado
Un bosque de oro en donde
Nunca ms estas.
Donde nunca ms ests,
Donde nunca ms ests.
Songtekstvertaling
en als vanavond
Van bevrijde herinneringen,
Als een open venster
Misschien vind je hierin
Doolhof van verhalen,
Het noorden en de richting?
Misschien kan ik dat wel.
Deze aos na, hier
En weer aan je deur,
Roepen in de naam van het verleden en de verloren
Naar wat ik nooit kwam opdagen.
Misschien kan ik dat.
Twintig achter, verzamelen
Meer goede redenen.
Zodat, om voor mijn schaduw te staan
Hij nodigt me niet uit om te ontsnappen.
Van jou en mij, en van de vrigo
Om met je te praten.
In bijna elke sessie.
U zult weten van aos om te gaan touren op duizend plaatsen
Waar ik je nooit meer heb gevonden.
Hoeveel ogen er ook zijn.
Ik heb gezien na het ontdekken
Je heldere ogen
Ja, je ogen hebben me geleerd om te zien.
Hoeveel er ook zijn.
Soms moet je je iets herinneren onder de appelboom.,
Dat gij niet de bewoners van Mekka zijt.
De voorzitter. - het debat is gesloten.
Terugkomen.
Wat ik ook dring
Terugkomen.
De nacht is lang
En op zijn vluchten leidt hij me
Op de rand van de aliens.
Naar dit huis zonder deuren, waar
Fluister de bladeren
Wat vervelend.
Die nu de gangen beoefenen
Wanneer de wind rusteloos rondrijdt.
Op het dak,
De trap op en af
Na de echo ' s van een paar stappen
Dat zijn ze niet.
Het zou zijn om weg te gaan.
Zoveel elementen van ontwerp
Van alchemie,
Dat wandelen door de ruimtes
Vanuit jouw huis voel ik dat
Hij komt naar je toe.
En ik kijk weer open.
Dit huis zonder deuren
Naar het groene Hermine plot
Wie staat erop om te breien?
Met zijn sluipende mantel
De tuin waar ik je niet zag.
Het zou de liefde zijn die we niet voelen.
Of de drang om je met rust te laten.
Zoveel.
Je glimlach is een vrucht.
Dat hij zich niet laat berechten.
Een landschap om te tekenen
Opnieuw op wit doek,
Met het Krijt van de nacht,
Met maan duidelijkheid.
En de bladeren worden losgelaten
Als pagina ' s van een boom.
Ik werk de balans op.
Met een innerlijke Bacchus,
Dat denk ik op de planeten.
Bij de sterrenbeelden!,
Over de lengte van de droom,
En op de breedtegraad van de zon.
Je glimlach is dat afwezigheid
Die ik eeuwig koester.
Het is een huis dat
Een gouden bos waar
Je bent hier nooit.
Waar ooit mevrouw ests,
Waar je nooit bent.