Fen — Carrier of echoes songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Carrier of echoes" van Fen.
Songteksten
Keening…*
A reflection of all that was
The bell tolls…
Throughout the perpetual passage of infinity
I was born long ago
My form fashioned from the primordial rock
Storm-winds seared the umbra and my verdant spirit
The essence of an era forged by the elements
And millennia have passed
Frail flesh teems with memories
I watch with spectral eyes
The knowledge mine — and mine alone
Ancient paths that sear the landscape
Ley-lines scouring a wounded earth
Where long-forgotten shades now wander
Beneath the glare of the cold moon
The very soils imbued with a sense of longing
Beneath my tread teem myriad memories
The essence of so much now lost
Entombed in within the catacombs of a history forever buried
Yet I know not what lies ahead
No secrets unearthed from my time in the aether have I No keys to unlock the myriad entangled strands of what will be Behind me, a wake of unending despair
Ahead, a formless void as yet unscarred
Waiting for the Echoes of the dead to come
Songtekstvertaling
Kening…*
Een weerspiegeling van alles wat was
De klok luidt…
Door de eeuwige doorgang van oneindigheid
Ik ben lang geleden geboren.
Mijn vorm, gevormd uit de oersteen
Stormwinden overspoelden de umbra en mijn geest.
De essentie van een tijdperk gesmeed door de elementen
En millennia zijn voorbij gegaan.
Broos vlees wemelt van herinneringen.
Ik kijk met spectrale ogen.
De kennismijn — en alleen de mijne
Oude paden die het landschap seareren
Leylijnen doorzoeken een gewonde aarde
Waar lang vergeten schaduwen nu dwalen
Onder de gloed van de koude maan
De grond doordrenkt met een gevoel van verlangen
Onder mijn loopvlak teem myriaden herinneringen
De essentie van zo veel nu verloren
Begraven in de catacomben van een eeuwigdurende geschiedenis
Maar ik weet niet wat me te wachten staat.
Geen geheimen opgegraven uit mijn tijd in het uitspansel heb ik geen sleutels om de myriad verstrengelde strengen te ontsluiten van wat achter mij zal zijn, een kielzog van oneindige wanhoop
Vooruit, een vormloze leegte tot nu toe onbeschadigd
Wachten tot de echo ' s van de doden komen