Félix Leclerc — Le roi et le laboureur songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Le roi et le laboureur" van Félix Leclerc.
Songteksten
— Oh! ce château, comme j’en ai plein le dos !
Demain, je fais couper le cou d’un homme
C’est pourquoi je viens te voir, mon voisin
Pour oublier la loi que l’on tient
Parle-moi de ta femme au jardin
Montre-moi tes canards et ton chien
On doit m’chercher partout à la cour
J’suis sorti par l'échelle de la tour
Hâte-toi de me faire oublier
Les papiers qu’un roi doit signer
— Oh! majesté, comment vous consoler
Vous avez condamné mon frère
Au soleil levé qui s’en vient
On le pouss’ra en haut des gradins
Dans son cou une corde de lin
De la soie pour attacher ses mains
Je vous prie, continuez vot' chemin
On ne peut unir nos deux chagrins
Vous êtes là pour punir les vilains
Laissez-moi les pleurer tout au moins
— Oh! ce métier, métier de justicier
Demain, je me ferai meunier ou moine
J'échangerais pour un vieux marais
Mon château, ma couronne, mes valets
Pour tes six canards, je donnerais
Les peintures qui ornent mon palais
J’ai lu tous les livres parfaits
Et connu tous les esprits bien faits
Quand je vois ton âne près des roseaux
Je voudrais au monde tourner le dos
— Oh! majesté, chacun son pauvr' métier…
J’ai un trou à creuser: excusez…
Songtekstvertaling
- Oh! dit kasteel, hoe vol van het !
Morgen snij ik de nek van een man.
Daarom kwam ik voor jou, mijn buurman.
Om de wet te vergeten die we hebben
Vertel me over je vrouw in de tuin.
Laat me je eenden en je hond zien.
Ik moet overal gezocht worden in de rechtbank.
Ik liep de toren ladder uit.
Schiet op en zorg dat ik het vergeet.
De papieren die een koning moet tekenen.
- Oh! Majesteit, hoe troost u zich?
Je veroordeelde mijn broer.
De opkomende zon
We duwen hem naar de top van de tribune.
In zijn nek een linnen touw
Zijde om zijn handen vast te binden
Ga alsjeblieft verder.
We kunnen onze twee zorgen niet verenigen.
Je bent hier om de slechteriken te straffen.
Laat me tenminste huilen.
- Oh! dit beroep, het beroep van een burgerwacht
Morgen ben ik een sukkel of een monnik.
Ik zou ruilen voor een oud moeras.
Mijn kasteel, mijn kroon, mijn boeren
Voor uw zes eenden, zou ik geven
De schilderijen die mijn paleis versieren
Ik heb Alle perfecte boeken gelezen.
En alle welgestelde geesten gekend.
Als ik je kont bij het riet zie
Ik wil dat de wereld zijn rug toekeert.
- Oh! Uwe Majesteit, ieder van u is een arme man.…
Ik moet een gat graven.…