Félix Leclerc — Le petit bonheur songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Le petit bonheur" van Félix Leclerc.
Songteksten
C’est un petit bonheur
Que j’avais ramassé
Il était tout en pleurs
Sur le bord d’un fossé
Quand il m’a vu passer
Il s’est mis à crier
«Madame, ramassez-moi!»
«Chez vous, amenez-moi»
Mes frères m’ont oublié
Je suis tombé, je suis malade
Si vous n’me cueuillez point
Je vais mourir, quelle ballade
Je me ferai petit, tendre et soumis
Je vous le jure
Madame, je vous en prie
Délivrez-moi de ma torture
J’ai pris le p’tit bonheur
L’ai mis sous mes haillons
J’ai dit faut pas qu’il meurt
Viens-t-en dans ma maison
Alors le p’tit bonheur
A fait sa guérison
Sur le bord de mon coeur
Y’avait une chanson
Mes jours, mes nuits, mes peines
Mes veilles, mon mal, tout fut oublié
Ma vie de désoeuvré(e)
J’avais le goût d’la r’commencer
Quand il pleuvait dehors
Ou qu’mes amis amis m’faisaient des peines
J’prenais mon p’ti bonheur et j’lui disais
C’est toi que j’aime
Mon bonheur a fleuri
Il a fait des bourgeons
C'était le paradis
Ca s’voyait sur mon front
Or un matin joli
Que je sifflais ce refrain
Mon bonheur est parti
Sans me donner la main
J’eus beau le supplier, le cajoler, lui faire des scènes
Lui montrer le grand trou qu’il me faisait au fond du coeur
Il s’en allait toujours la tête haute, sans joie sans haine
Comme s’il ne pouvait plus voir le soleil dans ma demeure
J’ai bien pensé mourir
De chagrin et d’ennui
J’avais cessé de rire
C'était toujours la nuit
Il me restait l’oubli
Il me restait l’mépris
Enfin que j’me suis dit
Il me reste la vie
J’ai repris mon bâton, mes feuilles, mes veilles et mes bagages
Et je bats la semelle dans des pays de malheureux
Aujourd’hui quand je pars à l’aventure et en voyage
Je fais un grand détour ou bien je me ferme les yeux
Je fais un grand détour ou bien je me ferme les yeux
Songtekstvertaling
Het is een beetje geluk
Dat ik had opgepikt
Hij huilde.
Op de rand van een greppel
Toen hij me zag passeren
Hij begon te schreeuwen.
"Mevrouw, til me op!»
"Breng Me Naar Huis»
Mijn broers zijn me vergeten.
Ik ben gevallen, Ik ben ziek.
Als je me niet vilt
Ik ga dood, wat een ballade.
Ik zal klein, teder en onderdanig zijn.
Ik zweer het je.
Mevrouw, alstublieft.
Verlos me van mijn marteling.
Ik nam het kleine geluk
Ik heb het onder mijn vodden gedaan.
Ik zei, laat hem niet sterven.
Kom in mijn huis
Dus het kleine geluk
Maakte zijn genezing
Op de rand van mijn hart
Er was een lied
Mijn dagen, mijn nachten, mijn verdriet
Mijn horloge, mijn kwaad, alles was vergeten
Mijn onbezette leven)
Ik had de smaak om het te starten.
Toen het buiten regende.
Of dat mijn vrienden me pijn deden.
Ik nam mijn kleine geluk en ik vertelde hem
Ik hou van jou.
Mijn geluk is gegroeid.
Hij maakte knoppen
Het was een paradijs.
Ik kon het op mijn voorhoofd zien.
Goud een mooie ochtend
Dat ik dat refrein floot
Mijn geluk is weg
Zonder me te helpen.
Ik moest hem smeken, hem een poepie laten ruiken, hem scènes laten zien.
Laat hem het grote gat zien dat hij in mijn hart maakte.
Hij liep altijd weg met zijn hoofd hoog gehouden, zonder vreugde zonder haat
Alsof hij de zon niet meer in mijn verblijf kon zien.
Ik dacht dat ik dood zou gaan.
Van verdriet en verveling
Ik lachte niet meer.
Het was altijd de nacht
Ik was het vergeten.
Ik had nog steeds minachting.
Uiteindelijk zei ik tegen mezelf:
Ik heb mijn leven over.
Ik nam mijn staf terug, mijn bladeren, mijn horloges en mijn bagage
En ik versloeg de tong in landen van ongelukkige
Vandaag als ik op avontuur ga en reis
Ik maak een grote omweg of ik sluit mijn ogen
Ik maak een grote omweg of ik sluit mijn ogen