Felipe Santos — Olvidarte songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Olvidarte" van Felipe Santos.
Songteksten
Ya nada te importa, ya nada es igual.
Llevo cuatro meses sin poder cantar.
Y es que aunque no llames, yo sí quiero verte,
no he podido yo sacarte de mi mente,
yo no quiero perderte...
Mientras me castigo con la soledad,
juegas a vestirte de felicidad
y aunque a tus amigas no les digas nada.
Tú también lo sabes se ve en tu mirada
aunque sigas callada.
Haré lo necesario para olvidarte
aunque me toque cambiar
y no se nunca más.
Lo que fui ya no me importa,
igual no volverás.
Haré lo necesario para no pensarte,
la vida pasa y tú igual.
Y aunque voy a llorar,
poco a poco entenderé que nunca volverás.
Poco a poco entenderé que nunca volverás.
Pido llorando al cielo un poco de razón,
pido que vuelvas con mi corazón.
Entiende, si te ofendo, que no es mi intención.
Y es que lo que duele no es que te hayas ido,
más que no tenerte me duele tu olvido.
Que sepas que te quiero,
y es lo único que pido.
Haré lo necesario para olvidarte
aunque me toque cambiar
y no se nunca más.
Lo que fui ya no me importa,
igual no volverás.
Haré lo necesario para no pensarte,
la vida pasa y tú igual.
Y aunque voy a llorar,
poco a poco entenderé que nunca volverás.
Poco a poco entenderé que nunca volverás.
Sé que es tarde y perdón por la hora
no sé si escribirte o si te llamo,
sé que no estás sola.
Te confieso que ni el ego me dejó cantarte,
ni el tiempo olvidarte.
Y no es que no te quieras,
es que ni pude hablarte.
Guardo en mi cabeza lo bueno,
ya me olvidé de lo malo
y aprendí que la tristeza me hace mejor ser humano.
Ahora soy un hombre nuevo y soy mejor,
y aunque me prometo a olvidarte,
por ti aprendí lo que es amor.
Girasoles, once meses,
mis canciones, tus miradas
yo sé que también te acuerdas,
y no es malo, eres humana.
No te escribo para nada diferente a recordarte
que, a pesar de los seis meses sin hablar y no mirarte,
yo te quiero y no para volver, te quiero
porque parte tuya me ha enseñado
que es amar y que es crecer.
Ya no siento más,
y así con la mano en el corazón
sé que hoy te vas
y poco a poco entenderé que nunca volverás.
Poco a poco entenderé que nunca volverás.
Poco a poco entenderé que nunca volverás.
Poco a poco entenderé que nunca volverás.
Songtekstvertaling
Niets is meer belangrijk voor je, niets is meer hetzelfde.
Ik heb al vier maanden niet kunnen zingen.
En zelfs als je niet belt, Ik wil je zien, Ik kan je niet uit mijn gedachten krijgen, Ik wil je niet verliezen...
Terwijl ik mezelf straf met eenzaamheid, jij verkleedt je met geluk en zelfs als je je vrienden niets vertelt.
Dat weet jij ook. je kunt het in je ogen zien, zelfs als je stil bent.
Ik zal alles doen om je te vergeten, al moet ik veranderen en het nooit meer weten.
Het maakt me niet meer uit wat ik was, je komt toch niet meer terug.
Ik zal doen wat nodig is om niet aan je te denken, het leven gaat voorbij en jij ook.
En hoewel ik ga huilen, zal ik geleidelijk begrijpen dat je nooit meer terugkomt.
Beetje bij beetje zal ik begrijpen dat je nooit meer terugkomt.
Ik roep naar de hemel om een of andere reden, Ik vraag je om terug te keren met mijn hart.
Als ik je beledig, is dat niet mijn bedoeling.
En wat pijn doet is niet dat je weg bent, meer dan dat je je vergeetachtigheid niet kwetst.
Je laten weten dat ik van je hou, en dat is alles wat ik vraag.
Ik zal alles doen om je te vergeten, al moet ik veranderen en het nooit meer weten.
Het maakt me niet meer uit wat ik was, je komt toch niet meer terug.
Ik zal doen wat nodig is om niet aan je te denken, het leven gaat voorbij en jij ook.
En hoewel ik ga huilen, zal ik geleidelijk begrijpen dat je nooit meer terugkomt.
Beetje bij beetje zal ik begrijpen dat je nooit meer terugkomt.
Ik weet dat het laat is en het spijt me voor de tijd dat ik niet weet of ik je moet schrijven of als ik je bel, ik weet dat je niet alleen bent.
Ik beken dat noch ego me voor je laat zingen, noch de tijd je vergeet.
En het is niet dat ik niet van je hou, het is dat ik niet eens met je kon praten.
Ik houd het goede in mijn hoofd, Ik vergat het slechte en leerde dat verdriet me beter maakt om menselijk te zijn.
Nu ben ik een nieuwe man en ik ben beter, en hoewel ik beloof je te vergeten, heb ik van jou geleerd wat liefde is.
Zonnebloemen, elf maanden, mijn liedjes, jouw uiterlijk ... Ik weet dat jij je dat ook herinnert, en het is niet slecht, je bent menselijk.
Ik schrijf je helemaal niet anders om je eraan te herinneren dat, ondanks de zes maanden zonder te spreken en niet naar je te kijken, ik van je hou en niet terug kom, ik van je hou omdat een deel van je me geleerd heeft dat het liefde is en dat het zal groeien.
Ik voel niets meer, en dus met mijn hand in mijn hart Weet ik dat je vandaag vertrekt en beetje bij beetje zal ik begrijpen dat je nooit meer terugkomt.
Beetje bij beetje zal ik begrijpen dat je nooit meer terugkomt.
Beetje bij beetje zal ik begrijpen dat je nooit meer terugkomt.
Beetje bij beetje zal ik begrijpen dat je nooit meer terugkomt.