Felipe Peláez — Adolorido (Album) songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Adolorido (Album)" van Felipe Peláez.
Songteksten
Lejos de tener, una esperanza de tus besos
Vago en mis miedos y ando preso
De tus recuerdos que abarcan mi fe y la envenenan.
Ya sin corazón, sin ilusión cavé una fosa
Donde enterré las mariposas
Las que volaban dentro e' mi interior si me amabas.
Sé que alguna vez, fui más que oxigeno en tu vida
Pero contaminé tus alegrías con mis tristezas…
Y me olvidaste
Adolorido, Hoy busco alguna excusa
De encontrarte alguna noche entre la bruma, para adorarte
Adolorido, Huyéndole a la gente
Que sabe que me muero por tenerte
Y en soledad busco tu olvido y no más
Si nunca volverás…
Lejos de traer, desde el pasado tus abrazos
Pretendo hallarte en otros brazos
Y es imposible, me vuelven a atar tus recuerdos
Y esa soledad habla a mi oído y me convence
Que voy a amarte hasta la muerte
Y en la otra vida también te amaré si la tengo y
Sé que el corazón haciéndose el fuerte me obliga
A que le dé a otro amor mi vida y vuelva a amar
Pero es mentira.
Adolorido, Hoy busco alguna excusa
De encontrarte alguna noche entre la bruma, para adorarte
Adolorido, Huyéndole a la gente
Que sabe que me muero por tenerte
Y en soledad busco tu olvido y no más
Si nunca volverás…
Songtekstvertaling
Verre van het hebben, een hoop van je kussen
Ik dwaal in mijn angsten en ga naar de gevangenis
Van je herinneringen die mijn geloof omarmen en het vergiftigen.
Nu zonder hart, zonder illusie heb ik een kuil gegraven
Waar ik de vlinders begroef
Degene die naar binnen vlogen en in me zaten als je van me hield.
Ik weet dat ik ooit meer dan zuurstof in je leven was.
Maar ik heb jouw vreugde vervuild met mijn verdriet.…
En je bent me vergeten.
Pijnlijk, vandaag zoek ik een excuus.
Om je op een nacht in de mist te vinden, om je te aanbidden
Pijnlijk, weglopen van mensen
Wie weet wil ik je dolgraag hebben.
En in eenzaamheid zoek ik je vergeetachtigheid en niet meer
Als je nooit meer terugkomt…
Verre van het brengen, uit het verleden, van je knuffels
Ik ben van plan je in andere armen te vinden.
En het is onmogelijk, ze binden me vast aan je herinneringen.
En die eenzaamheid spreekt tot mijn oor en overtuigt me
Dat ik van je zal houden tot de dood.
En in het hiernamaals zal ik ook van jou houden als ik het heb en
Ik weet dat het hart van sterk zijn mij dwingt
Om een andere liefde mijn leven en liefde te geven
Maar het is een leugen.
Pijnlijk, vandaag zoek ik een excuus.
Om je op een nacht in de mist te vinden, om je te aanbidden
Pijnlijk, weglopen van mensen
Wie weet wil ik je dolgraag hebben.
En in eenzaamheid zoek ik je vergeetachtigheid en niet meer
Als je nooit meer terugkomt…