Fauve — RAG #6 songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "RAG #6" van Fauve.
Songteksten
Il est tard et on chante et la ville aveuglante est si belle
Les maisons sont quelconques mais bien lisses
Les maisons sont couvertes de goudrons mais si lisses
Et ouvertes à ton coeur en fusion
Tu touches à l’espoir et tu glisses
Un regard et un jour il s’accroche
On rebouche les fissures, on referme tous les murs
On retaille dans la roche, on répare le vitrail
Et on disperse le brouillard, plus de gènes ni d’averse
Dans les nuits rien ne lasse, on ne fuit plus les belles
On oublie le poison, je préfère aux morues et aux figues
La sueur de la rue, je préfère la fatigue de mon front
Qui se trempe
Je préfère la chaleur de mes tempes et les fleurs que j’arrose
Songtekstvertaling
Het is laat en we zingen en de verblindende stad is zo mooi
De huizen zijn allesbehalve glad
De huizen zijn bedekt met teer, maar zo glad
En open voor je smeltende hart
Je raakt hoop aan en je glijdt
Eén blik en op een dag klampt hij zich vast
We verzegelen de scheuren, we sluiten alle muren
We snijden in de rots, we maken het glas in lood
En we verspreiden de mist, geen genen meer of regen.
In de nachten dat niets vermoeit, lopen we niet langer weg de mooie
We vergeten het gif, Ik heb liever Kabeljauw en vijgen.
Het zweet van de straat, Ik verkies de vermoeidheid van mijn voorhoofd
Die doorweekt
Ik geef de voorkeur aan de warmte van mijn tempels en de bloemen ik water