Fausto Leali — Una piccola parte di te songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Una piccola parte di te" van Fausto Leali.
Songteksten
Quando crescono i figli, non li tieni più in braccio
Ma diventi un ostaggio, per il loro futuro
E si alza quel muro che non c’era mai stato
Che segna il confine tra presente e passato…
Quando crescono i figli non ti danno più retta
Hanno sempre ragione, vanno troppo di fretta
Sanno dirti soltanto «Buonanotte o Buongiorno»
E ti accorgi che è meglio… se ti levi di torno…
E allora ripensi ai tuoi genitori
La tua insofferenza ai loro timori
Ma basta acquiloni o castelli di sabbia
Il mondo era là fuori
Tu dentro una gabbia…
E tutto ritorna ma cambiano i ruoli
La scuola, lo scooter, gli amici, gli amori
I figli ne fanno di tutti i colori
Vai fuori di testa
Ma poi li perdoni…
Quando crescono i figli c'è uno scontro diretto
Tra le loro esigenze e il tuo mare d’affetto
Chi si crede più grande, chi si sente più vecchio
Ma poi ti guardi allo specchio
E quel ragazzo davanti ai tuoi occhi… sei tu…
E gridi a te stesso…
Che tutto ritorna ma cambiano i ruoli
La scuola, lo scooter, gli amici, gli amori
I figli crescono ti tagliano fuori…
Ma in ogni cosa che fanno
Sai che c'è sempre una piccola parte di te…
E anche se poi se ne vanno…
Sai che c'è sempre una piccola parte di te…
Songtekstvertaling
Als je kinderen groot zijn, Hou je ze niet meer vast.
Maar gijzeling worden, voor hun toekomst.
En die muur die er nooit was stijgt
Dat markeert de grens tussen het heden en het verleden.…
Als de kinderen groot zijn, luisteren ze niet meer naar je.
Ze hebben altijd gelijk, ze hebben te veel haast.
Ze kunnen alleen maar zeggen:»
En je beseft dat het beter is... als je aan de kant gaat.…
Denk dan terug aan je ouders.
Jouw onuitstaanbaarheid voor hun angsten.
Maar geen zee vliegers of zandkastelen meer.
De wereld was daar.
Jij in een kooi…
En alles komt terug, maar de rollen veranderen.
School, scooter, vrienden, liefs
Kinderen maken ze van alle kleuren
Gek
Maar vergeef hen dan.…
Als kinderen opgroeien is er een directe botsing
Tussen hun behoeften en jouw zee van genegenheid
Wie gelooft dat hij groter is, die zich ouder voelt
Maar dan kijk je in de spiegel
En die jongen voor je ogen ... jij bent het. …
En schreeuw tegen jezelf…
Dat alles terugkeert behalve de rollen veranderen
School, scooter, vrienden, liefs
Kinderen groeien op, snijden je af.…
Maar in alles wat ze doen
Je weet dat er altijd een klein deel van je is.…
En zelfs als ze weggaan…
Je weet dat er altijd een klein deel van je is.…