Fates Warning — Epitaph songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Epitaph" van Fates Warning.
Songteksten
Isolation freezes my life, coldness grips my heart
Trapped within a world, a world apart.
Desolate am I, a tempest raging silently.
Lost a barren adrift at sea.
Catatonic state, it sharpens life’s depressing edge
The clamor draws me closer to the ledge
As I gaze upon this burning world I curse this life.
A life through which I’m hurled
Lies, lies upon this side and that
Truthless violence deception mourned by the wise.
Thousands of voices drowning out his own
In a popular torrent of lies upon lies
Turn to stone.
So intense the pain that has crawled
From the bleeding corpse of pleasure.
That feeds the worm the writhes
Inside my brain.
In the deep of night it stirs again
In the heart of the sleeper,
From the crack of dawn I wake to curse
The rising of the sun.
Every life is built on hope
Now my dreams have surely passed,
Inner voices haunt my numbered days
Darkness calls me with her laughs
Torn between life and death inertia
Fills my soul.
No will to be nor pride to care
Reapers take your toll.
Strangers cast a menacing glance as Existence I defy.
Shatter their dream like world I’m not
Afraid to die
Omen bird soars the desert land to the castle
Of idolence, there lies the shadow of a man.
See the colored flowers and marble towers
They fade to brown
Like the unknown inscribed in stone
He’s abandoned, abandoned flesh and bones
He’s lost in silence swallowed in vastness
Drowned in the depths of a meaningless
Past
Songtekstvertaling
Isolatie bevriest mijn leven, kou grijpt mijn hart
Gevangen in een wereld, een wereld apart.
Ik ben desolaat, een storm die in stilte woedt.
Verloor een onvruchtbare drift op zee.
Catatonische toestand, het verscherpt de deprimerende rand van het leven
Het lawaai brengt me dichter bij de richel.
Terwijl ik naar deze brandende wereld kijk, vervloek ik dit leven.
Een leven waar ik doorheen ben geslingerd
Leugens, ligt aan deze kant en dat
Waarachtig geweld misleiding gerouwd door de wijzen.
Duizenden stemmen verdrinken zijn eigen stem.
In een populaire stortvloed van leugens op leugens
Verander in steen.
Zo intens de pijn die is gekropen
Van het bloedende lijk van plezier.
Die de worm de kronkels voedt
In mijn hersenen.
In het holst van de nacht roert het weer
In het hart van de slaper,
Van de dageraad word ik wakker om te vloeken
De opkomst van de zon.
Elk leven is gebouwd op hoop.
Nu zijn mijn dromen zeker voorbij,
Innerlijke stemmen achtervolgen mijn genummerde dagen
Duisternis roept me met haar lach
Verscheurd tussen leven en dood inertie
Vult mijn ziel.
Geen wil om te zijn of trots om om te geven
Reapers eisen je tol.
Vreemden keken dreigend naar het bestaan dat ik trotseer.
Verbrijzel hun droom als de wereld Ik ben niet
Bang om te sterven
Omenvogel vliegt het woestijnland naar het kasteel.
Van luiheid, daar ligt de schaduw van een man.
Zie de gekleurde bloemen en marmeren torens
Ze vervagen naar bruin
Zoals het onbekende in steen geschreven staat.
Hij is verlaten, Verlaten vlees en botten.
Hij is verloren in stilte opgeslokt in uitgestrektheid.
Verdronken in de diepten van een betekenisloze
Verleden