Falconer — In Ruins songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "In Ruins" van Falconer.

Songteksten

From a clear blue sky
a sudden bolt came crashing down.
Cracking all around, shaking the solid ground.
The fortress of solitude
was torn and shattered for the wind.
Sunlight far away fortune had gone astray.
Into the crystal ball
gazing with empty eyes he sighed.
As one’s heaven fall
there’s no place to run nor hide.
In ruins are the pillars of Eden
Dark clouds of misery
came in and blurred the mind.
Sharpest eyes gone blind, reasons they could not find.
Uncertain prophecies
distorted every sound thought.
The vision seeking men fought through the lion’s den.
Into the crystal ball
gazing with empty eyes he sighed.
As one’s heaven fall
there’s no place to run nor hide.
Choirs of angels was drowned
by the sound of crumbling mountains one by one.
The march of the demons had so now begun.
Yesterday’s world was soon undone.
How far to salvation?
How far to the promised land
where the eclipse no more refuses us the light?
How far to salvation?
How far to a healing hand
that can mend the broken dream
and carry us out of the night?
In ruins are the pillars of Eden
How far to salvation?

Songtekstvertaling

Vanuit een heldere blauwe hemel
er stortte een bout neer.
Overal kraken, de vaste grond schudden.
Het fort van eenzaamheid
was verscheurd en verbrijzeld voor de wind.
Zonlicht ver weg was het geluk op een dwaalspoor geraakt.
In de kristallen bol
hij keek met lege ogen en zuchtte.
Als de hemel valt
je kunt je nergens verstoppen.
In ruïnes zijn de pilaren van Eden
Donkere wolken van ellende
kwam binnen en vervaagde de geest.
De scherpste ogen werden blind, redenen die ze niet konden vinden.
Onzekere profetieën
vervormde elke gedachte aan het geluid.
Het visioen dat mannen zocht, vocht door het hol van de Leeuw.
In de kristallen bol
hij keek met lege ogen en zuchtte.
Als de hemel valt
je kunt je nergens verstoppen.
Koren van engelen werden verdronken.
bij het geluid van de verbrijzelde bergen, één voor één.
De mars van de demonen was nu begonnen.
De wereld van gisteren was snel vernietigd.
Hoe ver naar verlossing?
Hoe ver naar het Beloofde land
waar de eclips ons het licht niet meer weigert?
Hoe ver naar verlossing?
Hoe ver naar een helende hand
dat de gebroken droom kan herstellen
en ons uit de nacht dragen?
In ruïnes zijn de pilaren van Eden
Hoe ver naar verlossing?