Fabrizio De Andrè — Un matto songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Un matto" van Fabrizio De Andrè.
Songteksten
Tu prova ad avere un mondo nel cuore
e non riesci ad esprimerlo con le parole
e la luce del giorno si divide la piazza
tra un villaggio che ride e te lo scemo che passa
e neppure la notte ti lascia da solo
gli altri sognan se stessi e tu sogni di loro
E sì anche tu andresti a cercare
le parole sicure per farti ascoltare
per stupire mezz’ora basta un libro di storia
io cercai di imparare la Treccani a memoria
e dopo maiale, Majakowskij, malfatto
continuarono gli altri fino a leggermi matto
E senza sapere a chi dovessi la vita
in un manicomio io l’ho restituita
qui sulla collina dormo malvolentieri
eppure c'è luce ormai nei miei pensieri
qui nella penombra ora invento parole
ma rimpiango una luce, la luce del sole
Le mie ossa regalano ancora alla vita
le regalano ancora erba fiorita
ma la vita è rimasta nelle voci in sordina
di chi ha perso lo scemo e lo piange in collina
di chi ancora bisbiglia con la stessa ironia
«una morte pietosa lo strappò alla pazzia»
Songtekstvertaling
Je probeert een wereld in je hart te hebben
en je kunt het niet met woorden uitdrukken.
en het daglicht verdeelt het plein
tussen een dorp dat lacht en de dwaas die voorbij komt
en zelfs de nacht laat je niet alleen
anderen dromen van zichzelf en jij droomt van hen
En ja, jij zou ook gaan kijken.
veilige woorden om je te laten luisteren
om een half uur te verbazen is een geschiedenisboek genoeg.
Ik probeerde de Treccani uit mijn hoofd te leren.
en na pig, Mayakowsky, noodlottig
ze bleven maar denken dat ik gek was.
En zonder te weten aan wie ik mijn leven te danken had
in een gesticht heb ik het teruggebracht.
hier op de heuvel slaap ik onbewust
toch is er nu licht in mijn gedachten
hier in de penumbra vind ik woorden uit.
maar ik heb spijt van een licht, het zonlicht
Mijn botten geven nog steeds aan het leven
ze geven haar nog steeds bloemgras.
maar het leven bleef in de zachte stemmen.
wie heeft de dwaas verloren en rouwt om hem op de heuvel
die nog steeds fluistert met dezelfde ironie
"een zielige dood scheurde hem van de waanzin»