Fabrizio De Andrè — Khorakhané (a forza di essere vento) songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Khorakhané (a forza di essere vento)" van Fabrizio De Andrè.
Songteksten
Il cuore rallenta la testa cammina
in quel pozzo di piscio e cemento
a quel campo strappato dal vento
a forza di essere vento
porto il nome di tutti i battesimi
ogni nome il sigillo di un lasciapassare
per un guado una terra una nuvola un canto
un diamante nascosto nel pane
per un solo dolcissimo umore del sangue
per la stessa ragione del viaggio viaggiare
Il cuore rallenta e la testa cammina
in un buio di giostre in disuso
qualche rom si è fermato italiano
come un rame a imbrunire su un muro
saper leggere il libro del mondo
con parole cangianti e nessuna scrittura
nei sentieri costretti in un palmo di mano
i segreti che fanno paura
finché un uomo ti incontra e non si riconosce
e ogni terra si accende e si arrende la pace
i figli cadevano dal calendario
Yugoslavia Polonia Ungheria
i soldati prendevano tutti
e tutti buttavano via
e poi Mirka a San Giorgio di maggio
tra le fiamme dei fiori a ridere a bere
e un sollievo di lacrime a invadere gli occhi
e dagli occhi cadere
ora alzatevi spose bambine
che è venuto il tempo di andare
con le vene celesti dei polsi
anche oggi si va a caritare
e se questo vuol dire rubare
questo filo di pane tra miseria e sfortuna
allo specchio di questa kampina
ai miei occhi limpidi come un addio
lo può dire soltanto chi sa di raccogliere in bocca
il punto di vista di Dio
Songtekstvertaling
Hart vertraagt hoofd wandelt
in die put van pis en beton
naar dat veld verscheurd door de wind
door windkracht
Ik draag de naam van alle doopsels.
elke naam het zegel van een pas
voor een Ford een land een wolk een lied
een diamant verborgen in brood
voor een enkele zoete bloedstemming
om dezelfde reden reizen
Het hart vertraagt en het hoofd loopt
in het donker van afgedankte ritten
wat rom stopte Italiaans
als een diender die verduistert op een muur
weten hoe je het boek van de wereld moet lezen
met iriserende woorden en geen schrijven
op de paden die tot een palm worden gedreven.
de geheimen die bang zijn
totdat een man je ontmoet en zichzelf herkent
en elke aarde is ontstoken en vrede is nabij.
de kinderen zijn van de kalender gevallen.
Joegoslavië Polen Hongarije
de soldaten namen ze allemaal mee.
en iedereen gooide weg
en dan Mirka in St. George Van Mei
tussen de vlammen van bloemen lachend om te drinken
en een opluchting van tranen om de ogen binnen te dringen
en uit de ogen vallen
sta op, bruidsmeisjes.
dat was de tijd om te gaan.
met de hemelse aderen van de polsen
zelfs vandaag gaan we naar een goed doel.
en als dat betekent stelen
deze draad van brood tussen ellende en ongeluk
in de spiegel van deze kampina
tot mijn heldere ogen als een afscheid
alleen zij die weten hoe te verzamelen in de mond kan het zeggen
het standpunt van God