Fabrizio De Andrè — Hotel Supramonte songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Hotel Supramonte" van Fabrizio De Andrè.
Songteksten
E se vai all’Hotel Supramonte e guardi il cielo
tu vedrai una donna in fiamme e un uomo solo
e una lettera vera di notte falsa di giorno
poi scuse accuse e scuse senza ritorno
e ora viaggi vivi ridi o sei perduta
col suo ordine discreto dentro il cuore
ma dove dov'è il tuo amore, ma dove è finito il tuo amore.
Grazie al cielo ho una bocca per bere e non è facile
grazie a te ho una barca da scrivere ho un treno da perdere
e un invito all’Hotel Supramonte dove ho visto la neve
sul tuo corpo così dolce di fame così dolce di sete
passerà anche questa stazione senza far male
passerà questa pioggia sottile come passa il dolore
ma dove dov'è il tuo amore, ma dove è finito il tuo amore.
E ora siedo sul letto del bosco che ormai ha il tuo nome
ora il tempo è un signore distratto è un bambino che dorme
ma se ti svegli e hai ancora paura ridammi la mano
cosa importa se sono caduto se sono lontano
perché domani sarà un giorno lungo e senza parole
perché domani sarà un giorno incerto di nuvole e sole
ma dove dov'è il tuo cuore, ma dove è finito il tuo cuore.
Songtekstvertaling
En als je naar hotel Supramonte gaat en naar de hemel kijkt
je zult een vrouw in brand zien staan en een man alleen.
en een waarachtige brief bij nacht, met een valse brief bij de dag.
dan verontschuldigt zich maar zonder terugkeer.
en nu reis je levend lach of je bent verloren
met zijn discrete orde in het hart
maar waar is je liefde, maar waar is je liefde gebleven.
Godzijdank heb ik een mond te drinken en het is niet makkelijk.
dankzij jou heb ik een boot te schrijven Ik moet een trein missen
en een uitnodiging voor het Supramonte Hotel waar ik de sneeuw zag
op je lichaam zo zoet van de honger zo zoet van de dorst
het zal ook passeren dit station zonder pijn
deze dunne regen gaat voorbij als de pijn voorbij is.
maar waar is je liefde, maar waar is je liefde gebleven.
En nu zit ik op het bed van het hout dat nu jouw naam heeft.
nu is de tijd een verstrooide Heer het is een slapende baby
maar als je wakker wordt en je bent nog steeds bang geef me je hand
wat maakt het uit als ik val als ik ver weg ben
want morgen is een lange en sprakeloze dag.
want morgen zal een onzekere dag van wolken en zon zijn.
maar waar is je hart, maar waar is je hart gebleven.