Fabrizio De Andrè — Ballata Degli Impiccati songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ballata Degli Impiccati" van Fabrizio De Andrè.
Songteksten
Tutti morimmo a stento
ingoiando l’ultima voce
tirando calci al vento
vedemmo sfumare la luce.
L’urlo travolse il sole
l’aria divenne stretta
cristalli di parole
l’ultima bestemmia detta.
Prima che fosse finita
ricordammo a chi vive ancora
che il prezzo fu la vita
per il male fatto in un’ora.
Poi scivolammo nel gelo
di una morte senza abbandono
recitando l’antico credo
di chi muore senza perdono.
Chi derise la nostra sconfitta
e l’estrema vergogna ed il modo
soffocato da identica stretta
impari a conoscere il nodo.
Chi la terra ci sparse sull’ossa
e riprese tranquillo il cammino
giunga anch’egli stravolto alla fossa
con la nebbia del primo mattino.
La donna che celò in un sorriso
il disagio di darci memoria
ritrovi ogni notte sul viso
un insulto del tempo e una scoria.
Coltiviamo per tutti un rancore
che ha l’odore del sangue rappreso
ciò che allora chiamammo dolore
è soltanto un discorso sospeso.
Songtekstvertaling
We zijn allemaal amper gestorven.
de laatste stem inslikken
schoppen in de wind
we zagen het licht vervagen.
De Schreeuw overweldigde de zon
de lucht werd smal
word kristallen
de laatste godslastering zei.
Voordat het voorbij was.
we herinneren ons wie er nog leeft.
dat de prijs het leven was
voor het kwaad gedaan in een uur.
Toen glipten we de vorst in.
van een dood zonder verlatenheid
het voordragen van het oude credo
van hen die sterven zonder vergiffenis.
Die onze nederlaag bespotte.
en de extreme schaamte en de weg
verstikt door identiek strak.
leer over de knoop.
Die de aarde over ons verspreidde.
en schieten stil de weg
Moge Hij ook in beroering naar de put komen.
met de vroege ochtend mist.
De vrouw die zich verborg in een glimlach
het ongemak om ons geheugen te geven
vind elke nacht op je gezicht
een belediging voor de tijd en een uitschot.
We cultiveren een wrok voor iedereen
dat ruikt naar verdrongen bloed.
wat we toen pijn noemden
het is gewoon een geschorste speech.