Fabrizio Coppola — La città che muore songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La città che muore" van Fabrizio Coppola.
Songteksten
Si capisce dall’odore,
questa è la città che muore.
Lo vedi quando il sole cade,
si spegne dietro i palazzi
E alla gente che si insegue in fretta,
non gliene frega niente di te e di me.
Nel riflesso delle luci al neon,
nel frastuono dei motori
Il silenzio di ogni marciapiede,
tagliato dalla luce dei fari
Mille faccie dei ragazzi in strada,
che aspettano per niente la vita che non c’è..
Questa è la città che muore,
ma non preoccuparti amore
Ti solleverò fino quando,
le mie gambe reggeranno,
nessuno ci potrà toccare..
Non conta quello che resta,
appeso nei tuoi occhi
Quando il sole cade e muore,
si spegne dietro i palazzi
La gente che ci osserva in fretta,
non può capire niente
Di te, di me, di te, di me, di te, di mee..
Lo sento nel mio cuore,
niente può restare uguale
Chi sta zitto troppo a lungo,
poi esplode e trova le parole
Stringimi per un momento,
stringimi per un momento
Io vado a prendere ciò che non ho, tu dove vai?
Questa è la città che muore,
ma non preoccuparti amore
Ti solleverò fin quando,
le mie gambe reggeranno,
nessuno ci potrà toccare..
Questa è la città che muore,
ma non preoccuparti amore
Ti solleverò fin quando,
le mie gambe reggeranno,
nessuno ci potrà toccare..
Appeso ad un nastro d’argento,
in bilico sul vuoto
Io posso camminare giorni e non capire niente.
Songtekstvertaling
Je ziet aan de geur dat dit de stervende stad is.
Je ziet het als de zon valt, het gaat achter de gebouwen uit, en mensen die snel jagen, geven geen moer om jou en mij.
In de reflectie van de neonlichten, in het lawaai van de motoren de stilte van elk trottoir, afgesneden door het licht van de koplampen duizend gezichten van de jongens in de straat, wachtend op niets voor het leven dat er niet is..
Dit is de stad die sterft, maar maak je geen zorgen liefde Ik til je op totdat, mijn benen zullen houden, niemand kan ons aanraken..
Het maakt niet uit wat er nog in je ogen hangt als de zon valt en sterft, gaat uit achter De Paleizen de mensen die ons snel observeren, kunnen niets begrijpen over jou, over mij, over jou, over mij, over jou, over jou, over mee..
Ik voel het in mijn hart, niets kan hetzelfde blijven die te lang stil is, dan explodeert en vindt de woorden knijp me voor een moment, knijp me voor een moment Ik ga halen wat ik niet heb, Waar ga je heen?
Dit is de stad die sterft, maar maak je geen zorgen liefde Ik til je op totdat, mijn benen zullen houden, niemand kan ons aanraken..
Dit is de stad die sterft, maar maak je geen zorgen liefde Ik til je op totdat, mijn benen zullen houden, niemand kan ons aanraken..
Hangen aan een zilveren lint, zwevend op de leegte kan Ik dagen lopen en niets begrijpen.