Extremoduro — Te juzgaran sólo por tus errores (Yo no) songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Te juzgaran sólo por tus errores (Yo no)" van Extremoduro.
Songteksten
Su herida golpeada de vez en cuando
No dejadla jamás que cicatrice
Que arroje sangre fresca su dolor
Y eterno viva en su raíz el llanto
Y si se arranca a volar, gritadle a voces
Su culpa: ¡qué recuerde!
Si en su palabra crecen flores, nuevamente
Arrojad pellas de barro oscuro al rostro
Pisad su savia roja
Talad, talad, que no descuelle el corazón
De música oprimida
Si hay un hombre que tiene el corazón de viento
Llenádselo de piedras
Y hundidle la rodilla sobre el pecho
Pero hay que tajar noche
Tajos de luz para salir al alba
Y acuchillar los muros de las heridas altas
Y ametrallar las sombras con la vida
En las manos, sin paz, amartillada
Tengo más vidas que un gato
Me muero siempre y me mato
Un poco, cada vez que muere
Cualquiera de mis hermanos
La yerba, ratones, las tías, los gitanos
Los peces, los pájaros, los invertebrados
Las moscas, los niños, los perros, los gatos
La gente, el ganado, los piojos que mato
Los bichos salvajes, los domesticados
Y qué pena si mueres de los pobres gusanos
Tu arranca
Yo oigo gritar a las flores
Allá tú con tu conciencia
Yo soy cada día más malo
Estoy perdiendo la paciencia
Tú arranca
Yo aprendo como aguilucho
Vuelo a un mundo imaginario
No puedo seguir
Escucho los pasos del funcionario
Songtekstvertaling
Zijn wond sloeg af en toe.
Laat haar nooit een litteken krijgen.
Laat hem vers bloed vergieten zijn pijn
En eeuwig leven in zijn wortel het huilen
En als hij begint te vliegen, schreeuw dan tegen hem.
Jouw schuld: onthoud!
Als in zijn woord bloemen groeien, opnieuw
Gooi donkere kleikorrels naar je gezicht.
Stap op zijn rode sap.
Cut, Cut, don ' t break the heart
Van onderdrukte Muziek
Als er een man is die het hart van de wind heeft
Vul het met stenen.
En z 'n knie over z' n borst laten zakken.
Maar je moet de nacht verkorten.
Scherven licht om bij zonsopgang uit te gaan
En steek de wanden van de hoge wonden.
En vuur de schaduwen af met leven.
In de handen, geen vrede, afgemeerd
Ik heb meer levens dan een kat.
Ik sterf altijd en pleeg zelfmoord.
Een beetje, elke keer als hij sterft
Een van mijn broers.
Gras, muizen, tantes, zigeuners
Vis, vogels, ongewervelde dieren
Vliegen, kinderen, honden, katten
De mensen, het vee, de luizen die ik dood.
De wilde dieren, de gedomesticeerde dieren.
En wat jammer als je sterft aan de arme wormen.
Jij begint.
Ik hoor de bloemen schreeuwen.
Daar ben je met je geweten.
Ik word elke dag gemener.
Ik verlies mijn geduld.
Jij begint.
Ik leer als een adelaar
Vlucht naar een denkbeeldige wereld
Ik kan niet verder.
Ik hoor de stappen van de ambtenaar