Extremoduro — La vereda de la puerta de atrás (Versión 2004) songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La vereda de la puerta de atrás (Versión 2004)" van Extremoduro.
Songteksten
Si no fuera porque hice colocado
El camino de tu espera
Me habría desconectado;
Condenado a mirarte desde fuera
Y dejar que te tocara el sol
Y si fuera mi vida una escalera
Me la he pasao' entera
Buscando el siguiente escalon
Convencido que estás en el tejado
Esperando a ver si llego yo
Y dejar de lado la vereda de la puerta de atrás
Por donde te vi marchar
Como una regadera que la hierba hace que vuelva a brotar
Y ahora todo es campo ya…
Sus soldados son flores de madera
Y mi ejército no tiene bandera, es sólo un corazón
Condenado a vivir entre maleza
Sembrando flores de algodón
Si me espera la muerte traicionera
Y antes de repartirme del todo me veo en un cajón
Que me entierren con la picha por fuera
Pa' que se la coma un ratón
Y muere a todas horas gente dentro de mi televisor
Quiero oír alguna canción
Que no hable de sandeces y que diga que no sobra el amor
Y que empiece en sí, no en no
Y dejar de lado la vereda de la puerta de atrás
Por donde te vi marchar
Como una regadera que la hierba hace que vuelva a brotar
Y ahora todo es campo ya…
Dices que a veces no comprendes qué dice mi voz
Cómo quieres que esté dentro de tu ombligo
Si entre los dedos se me escapa volando una flor
Y ella solita va marcando el camino
Dices que a veces no comprendes qué dice mi voz
Cómo quieres que yo sepa lo que digo
Si entre los dedos se me escapa volando una flor
Y yo la dejo que me marque el camino…
Songtekstvertaling
Als het niet was omdat ik high werd
De manier waarop je wacht
Ik zou de verbinding verbroken hebben.;
Gedoemd om naar je te kijken van buitenaf.
En laat de zon je aanraken
En als mijn leven een ladder was
Ik heb alles gehad.
Op zoek naar de volgende stap
Overtuigd dat je op het dak bent.
Wachten om te zien of ik er kom
En zet de achterdeur weg
Waar ik je heen zag gaan
Als een waterkan laat het gras het weer ontkiemen
En nu is alles al veld…
Je soldaten zijn houten bloemen.
En mijn leger heeft geen vlag, het is maar een hart
Veroordeeld tot leven onder onkruid
Planten van katoen bloemen
Als er een verraderlijke dood op me wacht
En voordat ik helemaal uit elkaar ga zie ik mezelf in een lade.
Laat me begraven worden met de lul buiten
Voor een muis om het op te eten
En mensen sterven elk uur in Mijn TV
Ik wil een liedje horen.
Praat geen onzin en zeg dat er geen liefde meer over is.
En laat het beginnen in ja, niet in nee
En zet de achterdeur weg
Waar ik je heen zag gaan
Als een waterkan laat het gras het weer ontkiemen
En nu is alles al veld…
Je zegt dat je soms niet begrijpt wat mijn stem zegt.
Hoe wil je dat het in je navel zit?
Als er tussen mijn vingers een bloem wegvliegt
En zij alleen markeert de weg
Je zegt dat je soms niet begrijpt wat mijn stem zegt.
Hoe wil je dat ik weet wat ik zeg?
Als er tussen mijn vingers een bloem wegvliegt
En ik liet haar mijn pad markeren…