Exhumed — Grotesqueries songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Grotesqueries" van Exhumed.
Songteksten
All the world’s indeed a corpse, and we are merely maggots
Dead on arrival is our only course, and if the toe fits, tag it Sycophants, we’re writhing blind, feeding off each others' regurgitation
Disgorging whatever waste we find, breeding our degradation with each
exhalation…
Lambs to the slaughter
Feast of fools upon the fodder
No trompe l’oreil to behold
Just a wretched drama to unfold…
Gnarled within this mortal coil
Within which the voracious feebly toil
Enamored of our own disease
We revel in our own grotesqueries…
Dissecting ourselves to find nothing alive
Just a mass of perversely animated pieces
Nothing within worthwhile to revive
We’re mired knee-deep in our own fetid feces
Gorging our gnawing jaws with our own pathological waste
Like grubs wriggling in the rank feast of decay
We grind our own bones into dust each futile step we take
As we inch unseeing through day after day…
Consumer or consumed
We all end up as chyme and grume
Upon the fetid mass we choke
Leaving us in no position to appreciate the sick joke…
Twisted through this mortal coil
Now our unctuous desserts are brought to a boil
Somewhere between the living and the deceased
We gag on the feast of our grotesqueries…
Too consumed by consumption to see our own ends
We’re all dead and only getting deader
Digging our own graves into which we gladly descend
In this cold coil we’re shackled and fettered
As we ingest each others' waste, in a frenzied feeding rush
Leaving everything sick and dead in our wake
Devouring each other in ravening, unheeding crush
As we gorge ourselves on all the tripe and offal we can intake…
Crass menagerie
Eschatological estuary
We create each others' atrocities
In this grotesquery
Asphyxiated by this mortal coil
Reaping rancid fruits long since despoiled
Until our depraved lives at last surcease
We’ll hunger for more grotesqueries…
Songtekstvertaling
De hele wereld is inderdaad een lijk, en wij zijn slechts maden.
Dood bij aankomst is onze enige koers, en als de teen past, merken we het Sycofants, we kronkelen blind, voeden ons met elkaars uitwerpselen.
Het walgen van wat voor afval we ook vinden, het kweken van onze degradatie met elk
uitademing…
Lammeren naar de slacht
Feest van de dwazen op het voer
Geen trompe l ' oreil om te aanschouwen
Gewoon een ellendig drama te ontvouwen…
Knabbeld in deze sterfelijke spiraal.
Waarin de vraatzuchtige ijdele zwoegen
Verliefd op onze eigen ziekte
We genieten van onze eigen grotesqueries.…
Onszelf ontleden om niets levend te vinden
Gewoon een massa van pervers geanimeerde stukken.
Niets binnen de moeite waard om te herleven
We zitten tot onze knieën in onze eigen feetid feces.
Onze kaken volproppen met onze eigen pathologische verspilling.
Als grubs die kronkelen in het ranzige vervalfeest.
We vermalen onze eigen botten tot stof elke nutteloze stap die we nemen
Terwijl we dag in dag uit gaan…
Verbruiker of verbruiker
We eindigen allemaal als tijm en rook.
In de fetid massa stikken we.
Ons in geen positie laten om de zieke grap te waarderen.…
Verdraaid door deze sterfelijke spiraal.
Nu worden onze onstuimige desserts aan de kook gebracht.
Ergens tussen de levenden en de overledenen
We kokhalzen op het feest van onze grotesqueries.…
Te verteerd door consumptie om onze eigen doelen te zien
We zijn allemaal dood en worden alleen maar doder.
Onze eigen graven graven graven waarin we graag afdalen
In deze koude spoel zijn we geketend en geketend
Terwijl we elkaars afval inslikken, in een razernij.
Alles ziek en dood achterlatend in ons kielzog
Ze verslinden elkaar in honger en vermorzel elkaar.
Als we ons volproppen met alle pens en slachtafval die we kunnen innemen…
Lompe menagerie
Estuarium
We creëren elkaars wreedheden.
In deze grotesquery
Verstikt door deze sterfelijke spiraal.
Het oogsten van ranzige vruchten, lang geleden geplunderd.
Tot ons verdorven leven eindelijk voorbij is.
We zullen naar meer grotesqueries verlangen.…