Ewan MacColl — The Joy of Living songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Joy of Living" van Ewan MacColl.
Songteksten
Farewell you northern hills, you mountains all goodbye
Moorland and stony ridges, crags and peaks goodbye
Glyder Fach farewell, Cul Beag, Scafell, cloud-bearing
Suilven
Sun warmed rock and the cold of Bleaklow’s frozen sea
The snow and the wind and the rain of hills and
mountains
Days in the sun and the tempered wind and the air like
wine
And you drink and you drink till you’re drunk
On the joy of living
Farewell to you my love, my time is almost done
Lie in my arms once more until the darkness comes
You filled all my days, held the night at bay, dearest
companion
Years pass by and they’re gone with the speed of birds
in flight
Our life like the verse of a song heard in the
mountains
Give me your hand then love and join your voice with
mine
We’ll sing of the hurt and pain
And the joy of living
Farewell to you my chicks, soon you must fly alone
Flesh of my flesh, my future life, bone of my bone
May your wings be strong, may your days be long, safe
be your journey
Each of you bears inside of you the gift of love
May it bring you light and warmth and the pleasure of giving
Eagerly savour each new day and the taste of its mouth
Never lose sight of the thrill
And the joy of living
Take me to some high place of heather, rock and ling
Scatter my dust and ashes, feed me to the wind
So that I will be part of all you see, the air you are
breathing
I’ll be part of the curlew’s cry and the soaring hawk
The blue milkwort and the sundew hung with diamonds
I’ll be riding the gentle wind that blows through your
hair
Reminding you how we shared
In the joy of living
Mountain references: Glyder Fach is in Snowdonia, North
Wales; Cul Beag and Suilven are in Wester Ross in Scotland; Scafell in the English Lake District;
Bleaklow in the Derbyshire Peak District (near Kinder).
Ling is a variety of heather, milkwort and sundew also
grow on such mountainous areas.
MacColl said about the song in a book of poetry (1989):
The last time I climbed Suilven, or to be more precise,
failed to climb it, was in my seventy-second year. I was with my wife and fourteen-year-old daughter Kitty.
«You go ahead,» I told them, «I'll meet you at the
top.» But 'the flesh is bruckle, the fiend is slee',
and I hadn’t gone more than half the distance when my legs refused to carry me further. My body had given me plenty of warnings over the last seven or eight years
but this was the final notice. My mountain days were
over. I sat down on a rock feeling utterly desolate.
The feeling lasted for several days and then my grief
and feeling of loss gave way to nostalgia and I wrote
The Joy of Living. In an odd kind of way it helped me to come to terms with my old age. (Ewan MacColl in Bell, Poetry 104)
Songtekstvertaling
Vaarwel, noordelijke heuvels, bergen allemaal vaarwel
Heide en stenige richels, crags en pieken vaarwel
Glyder Fach vaarwel, Cul Beag, Scafell, cloud-bearing
Suilven
Zon verwarmde rots en de kou van de bevroren zee
De sneeuw en de wind en de regen van heuvels en
berg
Days in the sun and the tempered wind and the air like
wijn
En je drinkt en je drinkt tot je dronken bent
Over de vreugde van het leven
Vaarwel mijn liefste, mijn tijd is bijna voorbij
Blijf nog één keer in m ' n armen liggen tot de duisternis komt.
Je vulde al mijn dagen, hield de nacht op afstand, liefste
metgezel
Jaren gaan voorbij en ze zijn weg met de snelheid van vogels
tijdens de vlucht
Ons leven als het vers van een lied gehoord in de
berg
Geef me je hand dan lief en voeg je bij je stem met
mijne
We zullen zingen van de pijn en pijn
En de vreugde van het leven
Vaarwel mijn grieten, binnenkort moet je alleen vliegen
Vlees van mijn vlees, Mijn toekomstig leven, bot van mijn bot
Moge je vleugels sterk zijn, moge je dagen lang zijn, veilig
wees je reis
Ieder van jullie draagt in je de gave van liefde
Moge het je licht en warmte brengen en het plezier van geven
Gretig genieten van elke nieuwe dag en de smaak van zijn mond
Verlies nooit de sensatie uit het oog
En de vreugde van het leven
Breng me naar een hoge plek van heather, rock en ling
Verstrooi mijn stof en as, voer me tot de wind
Zodat ik deel zal uitmaken van alles wat je ziet, de lucht die je bent
ademhaling
Ik zal deel uitmaken van de kreet van de curlew en de zwevende havik.
The blue milkwort and the sundew hung with diamonds
Ik zal rijden op de zachte wind die waait door uw
haren
Je eraan herinneren hoe we deelden
In de vreugde van het leven
Bergreferentie: Glyder Fach is in Snowdonia, Noord
Wales; Cul Beag en Suilven bevinden zich in Wester Ross in Schotland; Scafell in het Engelse Lake District;
Bleaklow in het district Derbyshire Peak (bij Kinder).
Ling is een verscheidenheid van heide, milkwort en zonnedauw ook
groeien op zulke bergachtige gebieden.
MacColl zei over het lied in een poëzieboek (1989).):
De laatste keer dat ik Suilven beklom, of om precies te zijn,
ik slaagde er niet in, was in mijn 72ste jaar. Ik was bij mijn vrouw en 14-jarige dochter Kitty.
"Ga je gang," zei ik, "Ik zie je bij de
top."Maar het vlees is bruckle, de duivel is slee",
en ik had niet meer dan de helft van de afstand afgelegd toen mijn benen weigerden me verder te dragen. Mijn lichaam had me genoeg waarschuwingen gegeven de laatste zeven of acht jaar.
maar dit was het laatste bericht. Mijn bergdagen waren
over. Ik ging op een rots zitten en voelde me volkomen verlaten.
Het gevoel duurde enkele dagen en toen mijn verdriet
en gevoel van verlies gaf plaats aan nostalgie en ik schreef
levensvreugde. Op een vreemde manier hielp het me om mijn oude dag te verwerken. (Ewan MacColl in Bell, poëzie 104)