Every Time I Die — All Structures Are Unstable songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "All Structures Are Unstable" van Every Time I Die.

Songteksten

All of a sudden you’re dead
The ground cracks and takes you in You’ve no time to be born again
There was nothing where something had been
But every grave that blooms is anchored in miles of roots
In the seed is the tree
In the flesh is the feast
There were worms in the hearts that you hoard
They devour their way to the soul and the world is weakened from within
A hole opens up and you’re dead
When I was pregnant I burned a witch alive
At a hundred and one years old
I gave birth to a cloud of smoke
We are part of a great machine
That inefficiently cycles grief
In the beginning it puts end and every cause is after effect
There were worms in the hearts that you hoard
They devour their way to the soul and the world is weakened from within
A hole opens up and you’re dead
There’s too much in poison in our glass to make a toast to our health
The cave that I built a kingdom on won’t carry my weight
The past is clearer than it’s ever been
Our mistakes made ourselves
Blood rushes out of our phantom limbs
We take on the water we’re floating in But I’ll never be clean

Songtekstvertaling

Opeens ben je dood.
De grond breekt en neemt je mee Je hebt geen tijd om opnieuw geboren te worden
Er was niets waar iets was geweest.
Maar elk graf dat bloeit is verankerd in kilometers wortels.
In het zaad zit de boom
In het vlees is het feest
Er waren wormen in de harten die je hamstert.
Ze verslinden hun weg naar de ziel en de wereld wordt van binnenuit verzwakt.
Een gat opent zich en je bent dood.
Toen ik zwanger was heb ik een heks levend verbrand.
Op een leeftijd van honderd en een jaar oud
Ik heb een wolk van rook gebaard.
Wij maken deel uit van een grote machine
Dat inefficiënt rouwen cycli
In het begin stopt het en elke oorzaak is na effect
Er waren wormen in de harten die je hamstert.
Ze verslinden hun weg naar de ziel en de wereld wordt van binnenuit verzwakt.
Een gat opent zich en je bent dood.
Er zit te veel vergif in ons glas om op onze gezondheid te proosten.
De grot waar ik een koninkrijk op bouwde zal mijn gewicht niet dragen.
Het verleden is duidelijker dan ooit.
Onze fouten hebben onszelf gemaakt.
Bloed stroomt uit onze fantoomledematen.
We nemen het water waar we in drijven aan, maar Ik zal nooit schoon zijn.