Evereve — Fields Of Ashes songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Fields Of Ashes" van Evereve.
Songteksten
Our life flourished amid
A brown mother earth
Broke through the rocks
Broke through straight towards the sun
Stygian light winks through the clouds
Etched into this heart, this heart of mine
Shines onto my life from nothingness
And I ravished the rays of sunshine
Unfinished, we participate
In the run of life, our inner strife
Hidden inside us The need to end, to end our pain
Our life flourished amid
A brown mother earth
Broke through the rocks
Broke through straight towards the sun
One with nature, spoilt, without a zest for life
Sparkling bodies embraced by ebony nights
Stygian light winks through the clouds
Etched into this heart, this heart of mine
Shines onto my life from nothingness
And I ravished the rays of sunshine
Unfinished, we participate
In the run of life, our inner strife
Hidden inside us The need to end, to end our pain
Sometimes all our words are inadequate
For the burden of our hearts
Once ashes we will be and still the hunger for a new life
Or a soon coming death
And the dust we crumble into the willing companion
Of the four winds wailing over our souls
The ashes stills the hunger of a new coming death
The dust is the companion of the four winds from our hearts
Songtekstvertaling
Ons leven bloeide te midden van
Een bruine moeder aarde
Brak door de rotsen
Brak door recht naar de zon
Stygian licht knipoogt door de wolken
Geëtst in dit hart, dit hart van mij
Schijnt op mijn leven uit het niets
En ik verwoestte de zonnestralen
Unfinished, we participate
In de loop van het leven, onze innerlijke strijd
Verborgen in ons de noodzaak om te eindigen, om onze pijn te beëindigen
Ons leven bloeide te midden van
Een bruine moeder aarde
Brak door de rotsen
Brak door recht naar de zon
Een met de natuur, verwend, zonder een hart voor het leven
Sprankelende lichamen omarmd door ebbenachtige nachten
Stygian licht knipoogt door de wolken
Geëtst in dit hart, dit hart van mij
Schijnt op mijn leven uit het niets
En ik verwoestte de zonnestralen
Unfinished, we participate
In de loop van het leven, onze innerlijke strijd
Verborgen in ons de noodzaak om te eindigen, om onze pijn te beëindigen
Soms zijn al onze woorden ontoereikend.
Voor de last van ons hart
Als we As hebben, zijn we nog steeds de honger naar een nieuw leven.
Of een spoedig komende dood
En het stof, dat wij tot een gewillig makker hebben.
Van de vier winden die over onze zielen jammeren
De as stookt de honger van een nieuwe komende dood.
Het stof is de metgezel van de vier winden uit onze harten