Etienne Daho — Les Torrents Défendus songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Les Torrents Défendus" van Etienne Daho.
Songteksten
Encore, flambent dans la nuit,
nos âmes fières sur les trottoirs de vos quartiers interdits.
Encore twistent sans répit, nos silhouettes dans le noir,
dans vos quartiers ennemis.
Que vivent les fièvres de la jeunesse, rivières de nos vingt ans,
qui galopent folles dans nos veines et ce jusqu’au dernier printemps.
Pourvu que jamais rien ne les freine,
laves de sueur et de sang,
qui libérées grondent et puis déchaînent, ces torrents défendus,
qui intoxiquent nos insomnies,
de leur infectieuse mélancolie.
Encore, brillent dans la nuit,
les âmes fières de l’histoire, dans vos quartiers ennemis.
Que vivent les fièvres de la jeunesse, rivières de nos vingt ans,
qui galopent folles dans nos veines et ce jusqu’au dernier printemps.
Pourvu que jamais rien ne les freine, laves de sueur et de sang,
qui libérées grondent et puis déchaînent,
ces torrents défendus, qui intoxiquent nos insomnies,
de leur infectieuse mélancolie.
Si un jour j’en ai marre, la tête brûlante, le coeur froid,
souffrirai-je un jour de moins souffrir pour toi?
Que vivent les fièvres de la jeunesse,
rivières de nos vingt ans, qui galopent folles dans nos veines
et ce jusqu’au dernier printemps.
Pourvu que jamais rien ne les freine,
laves de sperme et de sang,
qui libérées grondent et puis déchaînent, ces torrents défendus,
qui intoxiquent nos insomnies,
de leur infectieuse mélancolie.
Mais si j’en ai ma claque, la tête brûlante, le coeur froid.
Souffrirai-je un jour de moins souffrir pour toi?
(Merci à Muirgheal pour cettes paroles)
Songtekstvertaling
Maar, blaze in the night,
onze trotse zielen op de stoep van jullie verboden buurten.
Nog steeds draaien zonder uitstel, onze silhouetten in het donker,
in je vijandelijke vertrekken.
Wat leven de koorts van de jeugd, rivieren van onze twintig jaar,
die galop zat tot de laatste lente in onze aderen.
Zolang niets ze tegenhoudt.,
wassen van zweet en bloed,
dat bevrijdde gerommel en dan ontketende, deze torrents verdedigden,
die onze slapeloosheid vergiftigen.,
hun besmettelijke melancholie.
Maar toch, schijn in de nacht,
de trotse zielen van de geschiedenis, in jullie vijandelijke vertrekken.
Wat leven de koorts van de jeugd, rivieren van onze twintig jaar,
die galop zat tot de laatste lente in onze aderen.
Zolang niets ze tegenhoudt, wast het zweet en bloed.,
die rommelt en dan ontketent,
deze verdedigde Torren, die onze slapeloosheid vergiftigen,
hun besmettelijke melancholie.
Als ik er op een dag ziek van Word, brandt het hoofd, het hart koud,
zal ik een dag minder lijden voor jou?
Wat leven de koorts van de jeugd,
rivieren van onze twintiger jaren, die massaal in onze aderen galopperen
en dit tot de laatste lente.
Zolang niets ze tegenhoudt.,
sperma en bloedwasjes,
dat bevrijdde gerommel en dan ontketende, deze torrents verdedigden,
die onze slapeloosheid vergiftigen.,
hun besmettelijke melancholie.
Maar als ik er een oogje op heb, brandt mijn hoofd, Mijn hart is koud.
Zal ik een dag minder lijden voor jou?
(Dank aan Muirgheal voor deze woorden)