Eths — Volée songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Volée" van Eths.
Songteksten
Quelle puissance!
Corps sur moi, je m'éloigne
Indécence, sales ses mots m’ont déchirées
Ma langue saigne
Quelle défense?
J’oublie mes sens, mes conforte dans mes maux
Et mes yeux se souviennent
Il a ouvert les portes
Le roi déshonore sa reine
Les cris de nos deux corps
Les jambes sont étendues
Une absence
Ma vie s'était suspendue
Sa violence lentement m’efface, me saccage et me pose
L’animal se déchaîne
Mes souvenirs s’en moquent
Je subis l’hôte et sa haine
Les plis de nos deux corps, morts
J’essaie d’en sortir, de m’aimer, de sourire
Sa joyeuse tendance acide m’offre des minutes placides
Je me tourne une fois, deux fois: je prend le rythme qu’il m’octroie
Il enfonce de ses mains; il permet la chaleur à l’abîme encore abîmée
Il invoque
Je chuchote sa mort autant que la mienne à l’instant
Oui… Il me vole
L’amant s’adonne à ses rêves et plus aucune trêve jusqu’au bonheur ultime de son odeur humide sur ma peau
Puis l'écume de son effort est bue par ma bouche qu’il entrouvre et qu’il force
Mais l'éphémère te possède
Tu me rends froide, neutre
Morte
Songtekstvertaling
Wat een kracht!
Lichaam op mij, Ik loop weg
Onfatsoenlijkheid, vuiligheid zijn woorden verscheurden me.
Mijn tong bloedt.
Welke verdediging?
Ik vergeet mijn zintuigen, mijn comfort in mijn kwalen
En mijn ogen herinneren
Hij opende de deuren.
De koning onteert zijn koningin.
De kreten van onze twee lichamen
Benen worden uitgebreid
Afwezigheid
Mijn leven was opgeschort.
Zijn geweld wist me langzaam uit, plunderde me en legt me neer
Het dier wordt wild
Mijn herinneringen kunnen me niet schelen.
Ik lijd de gastheer en zijn haat.
De vouwen van onze twee lichamen, dood
Ik probeer eruit te komen, van mezelf te houden, te lachen
De vrolijke zuurtendens geeft me rustige minuten.
Ik draai een keer, twee keer: Ik neem het ritme dat hij me geeft
Hij duikt met zijn handen, hij laat warmte toe aan de afgrond die nog steeds beschadigd is.
Hij roept
Ik fluister zijn dood net zoveel als de mijne nu.
Ja ... hij steelt van me.
De minnaar geeft zich over aan zijn dromen en geen wapenstilstand tot het ultieme geluk van zijn natte geur op mijn huid
Dan is het schuim van zijn inspanning dronken door mijn mond die hij opent en die hij dwingt
Maar het vergankelijke bezit je.
Je maakt me koud, neutraal
Sterven