Eths — V.I.T.R.I.O.L songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "V.I.T.R.I.O.L" van Eths.
Songteksten
Tes cris se hachent, ta vie se gâche à sucer l’ennemi.
J’ai peur de tomber pour ne plus jamais me relever.
J’ai peur de toujours te haïr et ma vie passe, je n’ai pas guérie.
Tu vois, je me lasse.
Fatiguée de t’entendre me dire comment vivre.
Fatiguées de porter ces sacs vides.
Fatiguée d'écouter parler ces gens qui s’ennuient.
Fatiguée d'écouter ces gens qui envient.
Fatiguée d'écouter ces gens, je devrais m’allonger.
J’ai peur de dormir et ne plus jamais me réveiller.
J’ai peur de chaque soir, devoir encore y croire.
Des pleurs de panique, visage poncé.
Terreur en heure creuse, chaque jour me semble un peu plus court.
Chaque minute inutile, chaque jour me coulé plus profond qu’il me soûle.
Je n’ai plus le temps.
Ruine et couds nos cœurs déchirés, mutilés par tes soins.
Je n’aurais jamais, jamais pensé t’abîmer, renoncer.
J’abandonne, mes bras lâchent de te voir tellement vrai, tellement toi.
Prête à tout perdre pour garder ta chimère, son fantôme.
Je me hais, je me suis trompée.
J’irais trouver ma force dans la haine que tu allaites.
Coller mes mains sur ton cœur de rancœur.
En extraire l'âcre suicide.
Serrer mes poings sur ton cœur de rancœur.
En vider l'âpre liquide d’humeur.
Défigurée d’acrimonie facile, te voilà laide de vivre.
Affamée de souhaits, trop d’appétits.
D’excitation hostile, te voilà raide, avide, affalée.
Trop d’appétits ma fille, je pourrais bien finir par te faire vomir.
Encore combien d’années, combien de temps.
Rien ne sera plus jamais comme avant.
Combien de fois au fond de toi, combien de fois.
Ta vérité ma détestée.
Rien ne sera plus comme avant.
Songtekstvertaling
Je gehuil stikt, je leven is verspild door de vijand op te zuigen.
Ik ben bang dat ik val zodat ik nooit meer opsta.
Ik ben bang dat ik je altijd zal haten en mijn leven gaat voorbij, Ik ben niet genezen.
Zie je, ik word moe.
Moe om te horen hoe ik moet leven.
Moe van het dragen van deze lege zakken.
Moe van het luisteren naar deze verveelde mensen praten.
Moe van het luisteren naar deze jaloerse mensen.
Moe van het luisteren naar deze mensen, moet ik gaan liggen.
Ik ben bang om te slapen en nooit meer wakker te worden.
Ik ben bang dat ik het elke avond weer moet geloven.
Paniek huilen, gezicht geschuurd.
Terreur in het donker, elke dag lijkt een beetje korter.
Elke nutteloze minuut, elke dag goot me dieper dan hij me dronken voerde.
Ik heb geen tijd.
Ruïneer en naai onze harten verscheurd, verminkt door jouw zorg.
Ik had nooit gedacht dat ik je pijn zou doen.
Ik geef het op, mijn armen laten je zo waar zien, dus jij.
Klaar om alles te verliezen om jouw Chimera, zijn geest te houden.
Ik haat mezelf, Ik had het mis.
Ik zal mijn kracht vinden in de haat die je koestert.
Steek mijn handen op je hart van wrok.
Haal de bittere zelfmoord eruit.
Klem mijn vuisten op je hart van wrok.
Haal de bittere vloeistof eruit.
Misvormd met een makkelijk huwelijk, je bent lelijk om te leven.
Honger naar wensen, te veel honger.
Met vijandige opwinding, hier ben je stijf, hebzuchtig, lui.
Te veel eetlust mijn dochter, Ik zou kunnen eindigen met je te laten overgeven.
Hoe lang nog?
Niets zal ooit meer hetzelfde zijn.
Hoe vaak in je, hoe vaak.
Jouw waarheid haatte me.
Niets zal zoals voorheen zijn.