Estopa — Mañanitas 2.0 songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Mañanitas 2.0" van Estopa.
Songteksten
Esa nochecita que se escapa sola
Desde que toca la aurora llega a su fin
No me explico que no tenga sueño
Yo no tengo ganas de dormir
Y me fijo en cualquier tontería
Ojito al cruzar esa vía delante de mí
Que aún me queda energía todavía
Y la sonrisa puesta al revés.
Sé que me dejé llevar por el alcohol
Fuí dando tumbos sin rumbo
Como una cometa que nadie sujeta
Y que si el viento no la mueve queda…
Quieta como tu esperando el autobús
Bajo un temprano sol, la primerita luz
Tu cara iluminó, yo no supe que hacer
Me fuí corriendo al fondo
Del oscuro callejón donde me escondo
Esas mañanitas que llega a deshora
Y el sol que desenamora detrás de mí
Que recalienta las poquitas neuronas
Que me quedan no quieren morir
Y me fijo en todo y me quedo
Y no puedo con todo lo que quiero
Ver no me quedan luces encendidas
Y el corazón a doscientos
Luego me quedé dormido en un vagón
Y no desperté hasta la última estación
Y no era de día todavía
Y aún me quedaba imaginación
Me dejé llevar por el alcohol
Fui dando tumbos sin rumbo
Como una cometa que nadie sujeta
Que si el viento no la mueve se cae
Emitiendo…
Esas mañanitas tan desoladoras
Mi ritmo a cinco por hora
Para seguir mi camino por el puente del destino
Que me lleva a la cama a dormir
¿Qué me pasa, que no quiero ir a casa?
Esta guasa con mi cabeza arrasa
Que pa' la edad que tenemos no estamos tan mal
Y hace tiempo que no me siento nadie especial
Luego me quemé con un rayo de sol
No pude detener la aguja de mi reloj
Que las horas pasan muy deprisa
Y yo por dentro voy muy lento
Me dejé llevar por el alcohol
Fui dando tumbos sin rumbo
Como una cometa que nadie sujeta
Y que si el viento no la mueve queda…
Quieta como tu esperando el autobús
Bajo un temprano sol la primerita luz
Tu cara iluminó yo no supe que hacer
Me fuí corriendo al fondo
Del oscuro callejón donde me escondo
Y hace tiempo que no me siento nadie especial…
Me dejé llevar por el alcohol
Fuí dando tumbos sin rumbo
Como una cometa que nadie sujeta
Y que si el viento no la mueve se cae…
Se cae…
Se cae…
Se cae…
Songtekstvertaling
Die kleine nacht die alleen wegrent
Sinds de dageraad ten einde is
Ik kan niet uitleggen waarom ik niet slaperig ben.
Ik heb geen zin om te slapen.
En ik kijk naar elke onzin
Kleine oog over die weg voor me
Dat ik nog steeds energie over heb.
En de glimlach draaide ondersteboven.
Ik weet dat ik me liet meeslepen door alcohol.
Ik loog doelloos.
Als een vlieger die niemand vasthoudt
En dat als de wind niet beweegt het blijft…
Stil als je wacht op de bus.
Onder een vroege zon, het eerste licht
Ik wist niet wat ik moest doen.
Ik rende naar achteren.
Uit de donkere steeg waar ik me verstop
De ochtenden die naar deshora komen
En de zon die achter me tekent
Dat verhit de paar kleine neuronen
Dat ik nog over heb wil niet sterven
En ik kijk naar alles en ik blijf
En ik kan niet met alles wat Ik wil
Ik heb geen licht meer aan.
En het hart tot tweehonderd
Toen viel ik in slaap in een auto.
En ik werd niet wakker tot het laatste station.
En het was nog geen daglicht.
En ik had nog steeds verbeelding.
Ik liet me meeslepen door alcohol.
Ik loog doelloos.
Als een vlieger die niemand vasthoudt
Dat als de wind niet beweegt het zal vallen
Probleem…
Die sombere kleine ochtenden
Mijn tempo is vijf per uur.
Om mijn weg te volgen naar de brug van het lot
Dat brengt me naar bed om te slapen.
Wat is er, Ik wil niet naar huis?
Deze Joker met mijn hoofd slaat
Dat pa ' de leeftijd die we hebben we zijn niet zo slecht
En het is al een tijdje geleden dat ik me speciaal voelde.
Toen verbrandde ik mezelf met een zonnestraal.
Ik kon de hand op mijn horloge niet stoppen.
Dat de uren zo snel voorbij gaan
En ik ben heel langzaam van binnen.
Ik liet me meeslepen door alcohol.
Ik loog doelloos.
Als een vlieger die niemand vasthoudt
En dat als de wind niet beweegt het blijft…
Stil als je wacht op de bus.
Onder een vroege zon het eerste licht
Ik wist niet wat ik moest doen.
Ik rende naar achteren.
Uit de donkere steeg waar ik me verstop
En het is al een tijdje geleden dat ik me speciaal voelde.…
Ik liet me meeslepen door alcohol.
Ik loog doelloos.
Als een vlieger die niemand vasthoudt
En dat als de wind niet beweegt het valt…
Het valt…
Het valt…
Het valt…