Esperanza Spalding — Apple Blossom songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Apple Blossom" van Esperanza Spalding.
Songteksten
Mother of the Spring*
Her branches cradle slipping,
Buds, yawning open,
Welcome by an aging man.
He greets them fondly
With memories of when
Her bows were arms that held him as a younger man.
Together, they would marvel at The birth of Springtime.
Now he stands beneath the apple blossoms
Every year where they used to go walking.
And he tells Her about the summer and the autumn,
The winter in his heart,
And their Apple blossoms.
In summer they would dream
Of being three and smile,
Imagining how round,
As the apples on the ground.
That fall, they loved and waited.
But winter came too soon
Before their seed could bloom.
She wilted from the chill.
And all felt cold and still.
Now he stands beneath the apple blossoms
Every year where they use to go walking.
And he tells Her about the summer and the autumn,
The winter in his heart,
And their Apple blossoms.
As he opened the earth to receive her
he prayed heaven would be waiting to meet her.
He kisses her cold cheek goodbye,
But he couldn’t surrender the hope they had sired"
So in her fallen hands he placed a seed from their favorite tree----
And he laid her to rest beneath the blanket of white
Til they’d meet again in the springtime.
Now he stands beneath the apple blossoms,
Every year where they used to go walking.
Walking:
And from above she’s always watching
But her body lies beneath the apple blossoms.
Apple blossoms.
Blossom.
Blossom.
Blossom.
Mother of the Spring
her branches cradle slipping buds
Slowly, unopen.
'Welcome, by an aging man'
He greets them fondly.
Fondly---- her branches cradle slipping buds
Songtekstvertaling
Moeder van de lente*
Haar takken glijden uit,
Knoppen, geeuwen open,
Welkom door een oudere man.
Hij begroet ze met liefde.
Met herinneringen van wanneer
Haar bogen waren armen die hem als een jongere man hielden.
Samen zouden ze zich verbazen over de geboorte van de lente.
Nu staat hij onder de appelbloesem.
Elk jaar gingen ze wandelen.
En hij vertelt haar over de zomer en de herfst,
De winter in zijn hart,
En hun Appelbloesem.
In de zomer droomden ze
Van drie zijn en lachen,
Beeld je in hoe rond,
Zoals de appels op de grond.
Die herfst hielden ze van en wachtten ze.
Maar de winter kwam te vroeg.
Voordat hun zaad kon bloeien.
Ze verwelkte van de kou.
En alles voelde koud en stil.
Nu staat hij onder de appelbloesem.
Elk jaar gaan ze wandelen.
En hij vertelt haar over de zomer en de herfst,
De winter in zijn hart,
En hun Appelbloesem.
Toen hij de aarde opende om haar te ontvangen.
Hij bad dat de hemel zou wachten om haar te ontmoeten.
Hij kust haar koude Wang vaarwel,
Maar hij kon de hoop die ze hadden verwekt niet opgeven."
Dus in haar gevallen handen plaatste hij een zaadje van hun favoriete boom.----
En hij legde haar te rusten onder de deken van wit
Tot ze elkaar weer zouden ontmoeten in de lente.
Nu staat hij onder de appelbloesem.,
Elk jaar gingen ze wandelen.
Wandel:
En van bovenaf kijkt ze altijd
Maar haar lichaam ligt onder de appelbloesems.
Appelbloesem.
Bloesem.
Bloesem.
Bloesem.
Moeder van de lente
haar takken glijdende knoppen
Langzaam, unopen.
'Welkom, door een oudere man'
Hij begroet ze met liefde.
Haar takken glijdende knoppen