Eros Ramazzotti — Favola songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Favola" van Eros Ramazzotti.
Songteksten
E raccontano
Che lui si trasformò
In albero e che fu Per scelta sua che si fermò
E stava lì a guardare
La terra partorire fiori nuovi
Così fu nido per
Conigli e colibrì
Il vento gl’insegnò i sapori
Di resina e di miele selvatico
E pioggia lo bagnò
La mia felicità
Diceva dentro se stesso
Ecco … ecco …
L’ho trovata ora che
Ora che sto bene
E che ho tutto il tempo per me Non ho più bisogno di nessuno
Ecco la bellezza
Della vita che cos'è
Ma un giorno passarono di lí
Due occhi di fanciulla
Due occhi che avevano
Rubato al cielo un pò
Della sua vernice
E sentì tremar
La sua radice
Quanto smarrimento
D’improvviso dentro sè
Quello che solo un uomo
Senza donna sa che cos'è
E allungò i suoi rami per toccarla
Capì che la felicità non è mai
La metà di un infinito
Ora era insieme luna e sole
Sasso e nuvola
Era insieme riso e pianto
O soltanto era un uomo che
Cominciava a vivere
Ora era il canto che riempiva
La sua grande immensa solitudine
Era quella parte vera
Che ogni favola d’amore
Racchiude in sè
Per poterci credere
Songtekstvertaling
En ze vertellen
Dat hij zich omdraaide
In de boom en het was door zijn keuze dat hij stopte
En hij stond daar te kijken.
De aarde geeft geboorte aan nieuwe bloemen
Dus het was nest voor
Konijnen en kolibries
De wind leerde hem de smaken
Van hars en van wilde honing
En regen baadde hem.
Mijn geluk
Hij zei in zichzelf
Hier ... hier …
Ik heb haar gevonden.
Nu dat ik in orde ben
En dat ik alle tijd voor mezelf heb. ik heb niemand meer nodig.
Hier is de schoonheid
Van het leven Wat is
Maar op een dag kwamen ze langs.
Twee meisjes ogen
Twee ogen die
Een beetje uit de hemel gestolen
Van zijn verf
En hij voelde beven.
De wortel
Hoeveel verbijstering
Plotseling binnen
Wat alleen een man
Geen vrouw weet wat het is.
En hij strekte zijne takken uit, om haar aan te raken.
Hij begreep dat geluk nooit
De helft van een oneindigheid
Nu was het samen Maan en zon
Steen en wolk
Het was samen lachen en huilen
Of was hij gewoon een man die
Hij begon te leven.
Nu was het het lied dat gevuld
Zijn immense eenzaamheid.
Het was dat echte deel.
Dat elk liefdesverhaal
Omhult zichzelf
Om het te geloven.