Eros Ramazzotti — Cara Prof songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Cara Prof" van Eros Ramazzotti.
Songteksten
Cara prof
Non lo so perché
Dopo tanto tempo penso proprio a te Forse perché
Gli esami per me Sembrano non finire quasi mai
Ti ricordi
Di monti andrea
Era quello bravo quello che copiavo
Scrive che passa giorni stanchi
Dice che riempie questionari
E intanto vende porta a porta
Ma in piazza no, lui non contesta più
E penso a un cinema in fondo a quella via
A un braccio intorno al collo
A quel sapore clorofilla dei baci
Dell’ultima fila
E penso a Lucia
Nell’ultima fila
E Lucia occhi stralunati
Chi lo sa dov'è con i suoi problemi
Lei che coi numeri come me Non ci beccava quasi mai
Lei che amava in ogni senso
Morbide nevicate di poesia
Cos'è rimasto di quegli anni chi lo sa Del nostro grande futuro
Talmente grande da inghiottirci tutti così
Un attimo prima
Dell’ultima ora
Dell’ultima ora
Cara prof
So che tuo figlio non lo vedi più
Come anch’io del resto
Tutti quei miei compagni sparsi
Come gli appunti di una vita
E a chi non sa come spiegarsi
Dimmi che voto adesso tu gli dai
Songtekstvertaling
Geachte Professor.
Ik weet niet waarom.
Na een lange tijd denk ik misschien aan jou omdat
Examens voor mij lijken bijna nooit te eindigen
Weet je nog?
Over monti andrea
Hij was de goede die ik kopieerde.
Hij schrijft dat hij dagen moe is.
Hij zegt dat hij vragenlijsten invult.
En in de tussentijd verkoopt hij van deur tot deur.
Maar op het plein nee, hij betwist niet langer
En ik denk aan een bioscoop in die straat.
Eén arm om de nek
Bij die chlorofyl smaak van kussen
Van de laatste rij
En ik denk aan Lucia.
In de laatste rij
En Lucia ' s ogen flikkerden.
Wie weet waar hij is met zijn problemen.
Zij met cijfers als ik had ons bijna nooit betrapt.
Ze hield van alles.
Zachte sneeuw van poëzie
Wat er over is van die jaren die weten over onze grote toekomst
Groot genoeg om ons allemaal zo in te slikken.
Een moment eerder
Van het laatste uur
Van het laatste uur
Geachte Professor.
Ik weet dat je zoon hem niet meer ziet.
Ik ook.
Al mijn kameraden zijn verspreid.
Zoals de noten van je leven.
En aan hen die niet weten hoe zij zich moeten verantwoorden.
Vertel me welke stem je hem nu geeft.