Eric R. Hutchinson — Five Minutes On the Train songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Five Minutes On the Train" van Eric R. Hutchinson.

Songteksten

Turnstile rotates once again
Is it the end of the day or just the beginning
Climb on to the crowded train
Going home again, the night is dark and still
Peer across the way
And as if by fate I see a girl
A girl who looks so sweet and pure
I swear I’ve seen her before, on the first day of the world
And start to imagine, a love with such passion
It takes my breath away, it takes my breath away
And I know I’d never leave her but it’s the last time I’ll see her
So even though she’ll never be my wife, she will never know
Five minutes on the train was all it took to change my life
I can see a home
And a love that’s grown, beyond my wildest dreams
Children running in the yard
Getting in the car, listening to their playful screams
I stare into her eyes
Still get butterflies every time she looks at me
Colors fading in our hair
But we don’t care, all we need are our dreams
Oh I can see my life go by through the window of the train
But I don’t recognize it cuz I’m looking straight ahead
So much time is over and yet so much still remains
So what if I went home with her instead?

Songtekstvertaling

Turnstile roteert weer.
Is het het einde van de dag of slechts het begin
Klim op de drukke trein
Terug naar huis gaan, de nacht is donker en nog steeds
Peer over de weg
En alsof ik door het lot een meisje zie
Een meisje dat er zo lief en puur uitziet
Ik zweer dat ik haar eerder heb gezien, op de eerste dag van de wereld.
En begin je een liefde met zoveel passie voor te stellen.
Het neemt mijn adem weg, het neemt mijn adem weg
En ik weet dat ik haar nooit zou verlaten, maar het is de laatste keer dat ik haar zie.
Dus ook al zal ze nooit mijn vrouw zijn, ze zal het nooit weten.
Vijf minuten op de trein was alles wat nodig was om mijn leven te veranderen.
Ik kan een huis zien.
En een liefde die groter is dan mijn wildste dromen
Kinderen rennen in de tuin
In de auto stappen, luisteren naar hun speels geschreeuw
Ik staar in haar ogen.
Ik krijg nog steeds vlinders als ze naar me kijkt.
Kleuren vervagen in ons haar
Maar het kan ons niet schelen, alles wat we nodig hebben zijn onze dromen
Oh ik zie mijn leven voorbij gaan door het raam van de trein
Maar ik herken het niet, want ik kijk recht vooruit.
Zoveel tijd is voorbij en toch blijft er nog zoveel over.
Dus wat als ik met haar naar huis ga?