Eric Andersen — Plains of Nebrasky-o songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Plains of Nebrasky-o" van Eric Andersen.
Songteksten
Have you heard about a country where the rivers run free,
That’s a place where I think you ought to go Where the corn stands high, tall as the sky,
On the great plains of Old Nebrasky-O.
In school I read of men who died by the gun,
But not of those who died by the hoe.
The land has drunk the rains of many a farmer’s blood
Now forgotten and buried long ago.
Where are the hands that plowed fields without sleep
Hands that saved a dying calf without rest
Where are the feet that walked down them hot dusty trails
On their way to seek their fortunes going west.
And where are the fathers who died in the dust
And mothers who died hungry in the snow
And where are the kids that watched the banks plow their houses down
Those are the things I guess my teaches never knowed.
You tell me drought hurt only corn and not men
You smile and say hard times have gone away
I guess I should listen to my city politician
Who keeps telling me these are better days.
Is there anybody left to walk a muddy mile
Is courage a word that’s only said
Is it true them dusty days are days that never really were
But are only tales in books to be read.
Have you heard about a country where the rivers run free,
That’s a place where I think you ought to go Where the corn stands high, tall as the sky,
On the great plains of Old Nebrasky-O.
Songtekstvertaling
Heb je gehoord over een land waar de rivieren vrij zijn,
Dat is een plek waar ik denk dat je moet gaan waar de maïs hoog staat, hoog als de hemel,
Op de grote vlakten van Nebrasky-O.
Op school las ik over mannen die stierven door het pistool.,
Maar niet van hen die stierven door de schoffel.
Het land heeft de regen van vele boerenbloed gedronken.
Nu vergeten en begraven lang geleden.
Waar zijn de handen die velden ploegen zonder slaap
Handen die een dood kalf redden zonder rust.
Waar zijn de voeten die over die hete stoffige paden liepen?
Op weg naar hun fortuinen naar het westen.
En waar zijn de vaders die stierven in het stof
En moeders die hongerig stierven in de sneeuw
En waar zijn de kinderen die de banken hun huizen zagen omploegen?
Dat zijn de dingen die mijn leraren nooit wisten.
Je zegt me dat droogte alleen maïs pijn doet en niet Mannen.
Je glimlacht en zegt dat moeilijke tijden weg zijn.
Ik denk dat ik moet luisteren naar mijn stad politicus
Die me steeds zegt dat dit betere dagen zijn.
Is er nog iemand over om een modderige mijl te lopen?
Is moed een woord dat alleen gezegd is
Is het waar dat die stoffige dagen zijn dagen die nooit echt waren
Maar zijn slechts verhalen in boeken te lezen.
Heb je gehoord over een land waar de rivieren vrij zijn,
Dat is een plek waar ik denk dat je moet gaan waar de maïs hoog staat, hoog als de hemel,
Op de grote vlakten van Nebrasky-O.