Erdmöbel — Wieder allein, natürlich songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Wieder allein, natürlich" van Erdmöbel.
Songteksten
Eine kleine Weile nur
Und ich bin nicht mehr so her und hin
Dass ich statt hier, versprech' ich dir
Teil einer Skyline bin
Und stürze mich hinab
Von irgendeinem Dach
Wem auch immer zu zeigen wie es ist
Wie es ist wenn du zerschmettert liegst
Auf dem Trottoir
Und ein paar Leute sagen:
'Mein Gott Sie hat ihn so versetzt
Ich möchte gar nicht hinsehen.'
Lass uns nach Hause gehen
Und dann geh' auch ich
Wieder allein, natürlich
Ich meinte gestern erst partout
Dass ich mich damit nich vertu'
Es rollte wohl die Rolle meines Lebens auf mich zu
Doch es war die Wirklichkeit
Und ihr tat ich so Leid
Dass sie mich grazil und mit viel Gefühl
Schnitt in tausend kleine Stücke
Glaub' nicht das Geschwätz vom lieben Gott und seiner Güte
Warum, wenn er denn existiert
Ließ er ausgerechnet
Uns so fürchterlich
Als ich ihn brauchte, mich
Wieder allein, natürlich
Es scheint als wären mehr kaputte Herzen auf der Welt
Wie meins, das bleiben wird
Ewig unrepariert
Was soll’n wir tun?
Was soll’n wir tun?
Wenn ich denke an all' die Jahre
Und mit Vater zur Hölle fahre
Dazu Urlaub sag und das ich sie mag
Die Sommer in Predjama
Und mit 52 wie
Meine Mutter, Gott segne sie
Konnte nicht versteh’n
Dass der wollte geh’n
Den sie liebte ihr halbes Leben
Und der Neuanfang
Ihr misslang
Und immer wieder das Geld nicht half
Das Reisen nicht
Erst recht nicht meine Lieder
Also weinte ich
Als sie sich davon schlich
Wieder allein, natürlich
Wieder allein, natürlich
Wieder allein
Natürlich
Songtekstvertaling
Een tijdje maar.
En ik ben niet zo hier, en
Dat in plaats van hier, Ik beloof je
Deel van een skylinebak
En gooi me neer
Vanaf elk dak
Wie het ook is.
Hoe het is als je ligt verbrijzeld
Op het Trottoir
En een paar mensen zeggen:
Mijn god, ze heeft hem zo bewogen.
Ik wil niet kijken.'
Laten we naar huis gaan.
En dan ga ik
Weer alleen, natuurlijk.
Ik bedoelde gisteren alleen partout
Dat ik vertu niet ben.
Het rolde waarschijnlijk de rol van mijn leven naar mij toe.
Maar het was de realiteit
En ik had zo met haar te doen.
Dat je me gracieus en met veel gevoel
In duizend stukjes gesneden
Geloof niet in de roddel van God en zijn goedheid.
Waarom, als het bestaat
Had hij maar een plan bedacht.
Ons zo verschrikkelijk
Toen ik hem nodig had, ik
Weer alleen, natuurlijk.
Er lijken meer gebroken harten te zijn in de wereld
Net als de mijne, dat zal blijven
Voor altijd onberispelijk
Wat moeten we doen?
Wat moeten we doen?
Als ik aan al die jaren denk
En loop naar de hel met Vader.
Voeg holiday sag toe en dat ik ze leuk vind
De zomers in Predama
En met 52 Zoals
Mijn moeder, God zegene u.
Kon het niet begrijpen
Dat hij wilde gaan.
Degene waar ze de helft van haar leven van hield.
En het nieuwe begin
Jouw mislukking
En keer op keer hielp het geld niet
Niet op reis
Zeker niet mijn liedjes.
Dus ik huilde.
Ze kroop weg.
Weer alleen, natuurlijk.
Weer alleen, natuurlijk.
Weer alleen
Natuurlijk.